Szkolenia nadzorowane przez Zespół ds Szkolenia posiadają akredytację Komisji Kajakarstwa Powszechnego PZKaj. Oznacza to, że prowadzone są są zgodne z "Zasadami szkolenia kajakowego w pionie kajakarstwa powszechnego PZKaj" uszczegółowionymi przez szereg załączników.


Dla własnej wygody rozpocznij od Przewodnika po regulaminach szkoleń lub wejdź bezpośrednio w materiał źródłowy. Zapraszamy.

Zasady szkolenia kajakowego w pionie kajakarstwa powszechnego PZKaj.


Regulaminy opracowano zgodnie z duchem ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI (ZSK) opartego na Europejskich Ramach Kwalifikacji i ich uszczegółwieniem w Polskich Ramach Kwalifikacji oraz w Sektorowych Ramach Kwalikacji w Sporcie.


W ZSK ważne jest to, co potrafimy, jakie mamy umiejętności i kompetencje, a nie to, gdzie się tego wszystkiego nauczyliśmy.

logo
			             PZKaj Przewodnik po regulaminach szkoleń w kajakarstwie powszechnym.

(pobierz Przewodnik po regulaminach szkoleń w kajakarstwie powszechnym w formacie pdf)


Zasady szkolenia kajakowego w pionie kajakarstwa powszechnego PZKaj



Załącznik 1. Regulamin kadry przewodnickiej i instruktorskiej kajakarstwa powszechnego PZKaj.



Załącznik 2. Instrukcja weryfikacji umiejętności indywidualnych oraz wydawania certyfikatów PSKK.



Załącznik 3. Instrukcja szkolenia kadry kajakarstwa powszechnego PZKaj.



Załącznik 4. Regulamin Zespołów ds. Weryfikacji, Szkolenia oraz Odwołań.



Załącznik 5. Wymagane doświadczenie praktyczne kandydatów aplikujących do uzyskania kwalifikacji w SIMS.



powrót na górę

logo
			             PZKaj Zasady szkolenia kajakowego w pionie kajakarstwa powszechnego PZKaj

(pobierz Zasady szkolenia kajakowego w pionie kajakarstwa powszechnego PZKaj)


Rozdział 1. Postanowienia wprowadzające


§ 1

1. Celem zróżnicowania kwalifikacji w pionie kajakarstwa powszechnego jest standaryzacja programów szkoleniowych oraz zachęta do indywidualnego rozwoju kajakarzy.


2. Poziom uzyskanej kwalifikacji uzależniony jest od opanowania i zaliczenia wymaganych dla danej kwalifikacji umiejętności.


§ 2

Całość umiejętności kajakowych obejmują dwie skorelowane ze sobą platformy:


§ 3

1. PSKK nakierowany jest na indywidualne umiejętności praktyczne i praktycznie weryfikowalne.


2. Kwalifikacje, w PSKK zwane dalej stopniami, uwzględniają 5 etapów rozwoju kajakarza poczynając od zupełnie początkującego, któremu odpowiada stopień pierwszy.


3. Posiadanie umiejętności odpowiednich dla wymaganego stopnia PSKK (patrz §18) jest warunkiem koniecznym przystąpienia do procedur szkoleniowych oraz uzyskania kwalifikacji przewodnickich lub instruktorskich w platformie SIMS.


§ 4

1. SIMS dotyczy procesu szkolenia kadr kajakarstwa powszechnego.


2. Kwalifikacje kadry w kajakarstwie powszechnym, w zależności od przypisanego im zakresu samodzielności i odpowiedzialności, ulokowane są na trzech poziomach:


§ 5

Wszystkie kwalifikacje, zarówno w platformie PSKK jak i SIMS, nadawane są w określonych rodzajach kajakarstwa: nizinnym, morskim oraz górskim.


§ 6

System szkoleń jest prowadzony oraz rozwijany przez zespoły monitorujące projekty edukacyjne zgodnie z zapisami dokumentu: "Regulaminy Zespołów ds. Szkolenia, Weryfikacji oraz Odwołań" (Załącznik nr 4).



powrót na górę

Rozdział 2. Polski System Kwalifikacji Kajakowych

Rozdział 2.1 Struktura PSKK


§ 7

1. W PSKK pierwsze dwa stopnie są wspólne dla wszystkich rodzajów kajakarstwa.


2. Stopień 1(N1) przewidziany jest dla osób rozpoczynających poznawanie kajakarstwa.


3. Kwalifikacje na stopniu 2 przyznawane są w kajakach (N2K) lub w kanadyjkach (N2C).


4. Począwszy od stopnia 3 kwalifikacje przyznawane są już w określonych rodzajach kajakarstwa. Dodatkowo w kajakarstwie nizinnym wyodrębniono ścieżki rozwoju dla kanadyjek i kajaków.


§ 8

W kajakarstwie nizinnym obowiązują poniższe wytyczne:


§ 9

W kajakarstwie górskim kwalifikacje przyznawane są tylko w kajakach jednoosobowych. Kolejne stopnie związane są ze skalą trudności rzek.


§ 10

W kajakarstwie morskim kwalifikacje przyznawane są w kajakach jednoosobowych. Kolejne stopnie związane są ze wzrastającymi trudnościami: stanem morza, siłą wiatru i wysokością fali przybojowej, a także długością dziennych etapów.


§ 11

Pełny opis umiejętności na poszczególnych stopniach PSKK zawarty jest w „Tabelach umiejętności PSKK – kajakarstwo nizinne, górskie, morskie” (Załącznik nr 6).


Rozdział 2.2 Nadawanie kwalifikacji w PSKK


§ 12

PSKK zorientowane jest na efekty uczenia się. Oznacza to, że nie jest istotne, gdzie i w jaki sposób kajakarz zdobył określoną umiejętność, lecz podstawą nadania kwalifikacji (stopnie od 1 do 5) jest pozytywny przebieg weryfikacji umiejętności kajakowych.


§ 13

Celem weryfikacji jest sprawdzenie czy kajakarz opanował w sposób pewny i powtarzalny umiejętności na określonym stopniu PSKK.


§ 14

Przystępując do weryfikacji na określony stopień, kajakarz powinien posiadać wszystkie umiejętności i wiedzę zdefiniowaną dla tego stopnia oraz dla stopni niższych.


§ 15

Formalnym potwierdzeniem pozytywnego przebiegu weryfikacji na określonym stopniu PSKK jest odpowiedni certyfikat.


§ 16

Wystawcą certyfikatu może być jedynie członek kadry kajakarstwa powszechnego spełniający warunki określone w „Instrukcji weryfikacji umiejętności indywidualnych oraz wydawania certyfikatów PSKK” (Załącznik nr 2), w szczególności:
- Weryfikator do stopnia 2 musi posiadać aktywne uprawnienia co najmniej Młodszego Przewodnika lub Młodszego Instruktora SIMS.
- Weryfikator na stopień 3 i 4 musi posiadać aktywne uprawnienia co najmniej Przewodnika lub Instruktora SIMS.



powrót na górę

Rozdział 3. System Instruktorskich Modułów Szkoleniowych


Rozdział 3.1 Moduły szkoleniowe


§ 17

Moduł szkoleniowy jest elementem procesu szkolenia kajakowego, wyróżnionym spośród innych, poprzez swoją spójność tematyczną.


§ 18

1. Warunkiem przystąpienia do modułu jest posiadanie certyfikatu PSKK potwierdzającego umiejętności kajakowe dla wymaganego stopnia w odpowiednim rodzaju kajakarstwa.


2. Od Kandydata do kwalifikacji Animatora wymagany jest certyfikat stopnia drugiego PSKK.


3. Od Kandydata do kwalifikacji Młodszego Przewodnika oraz Młodszego Instruktora wymagany jest certyfikat stopnia trzeciego PSKK.


4. Od Kandydata do kwalifikacji Przewodnika, Instruktora, Starszego Instruktora wymagany jest certyfikat stopnia czwartego PSKK.


5. W okresie przejściowym (patrz § 26) dla kandydatów wskazanych w pkt. 2 i pkt. 3, przy braku certyfikatów PSKK dopuszcza się możliwość sprawdzenia ich umiejętności przez Kierownika Szkolenia. Fakt ten musi być jednak odnotowany w sprawozdaniu ze szkolenia pod rygorem nieuznania modułu podczas procedury nadawania kwalifikacji.


§ 19

System szkolenia modułowego obejmuje:
1. Wyodrębniony moduł przewodnicki – wspólny dla wszystkich rodzajów kajakarstwa.
2. Podstawowy moduł przewodnicki – wspólny dla wszystkich rodzajów kajakarstwa.
3. Podstawowy moduł instruktorski – wspólny dla wszystkich rodzajów kajakarstwa.
4. Podstawowy moduł ratownictwa kajakowego – wspólny dla wszystkich rodzajów kajakarstwa.
5. Zaawansowany moduł przewodnicki – kajakarstwo nizinne.
6. Zaawansowany moduł przewodnicki – kajakarstwo górskie.
7. Zaawansowany moduł przewodnicki – kajakarstwo morskie.
8. Zaawansowany moduł instruktorski – w części teoretycznej wspólny dla wszystkich rodzajów kajakarstwa, w części praktycznej realizowany w zakresie kajakarstwa nizinnego, morskiego lub górskiego.
9. Zaawansowany moduł nizinnego ratownictwa kajakowego.
10. Zaawansowany moduł górskiego ratownictwa kajakowego.
11. Zaawansowany moduł morskiego ratownictwa kajakowego.
12. Moduł weryfikacyjny.


§ 20

Zestawienie modułów, niezbędnych do uzyskania określonej kwalifikacji, zawiera poniższa tabela:

Kwalifikacja/Moduł WMP PMP ZMP* PMI ZMI** PMR ZMR* MW***
Animator X
Młodszy Przewodnik X X
Przewodnik X X X X X
Młodszy Instruktor X X
Instruktor X X X X X X
Starszy Instruktor X X X X X X

gdzie:

WMP - Wyodrębniony moduł przewodnicki

PMP - Podstawowy moduł przewodnicki

PMI - Podstawowy moduł instruktorski

PMR - Podstawowy moduł ratownictwa kajakowego

ZMP - Zaawansowany moduł przewodnicki

ZMI - Zaawansowany moduł instruktorski

ZMR - Zaawansowany moduł ratownictwa kajakowego

MW - Moduł weryfikacyjny


Uwaga:
* zaawansowane moduły przewodnickie i ratownicze dotyczą odpowiedniego rodzaju kajakarstwa;
** zaawansowane moduły instruktorskie w części teoretycznej są wspólne dla wszystkich rodzajów kajakarstwa, w części praktycznej realizowane są odpowiednio w kajakarstwie nizinnym, morskim lub górskim;
*** moduł weryfikacyjny nie jest wymagany przy nadawaniu kwalifikacji SIMS. Przeznaczony jest dla osób, które chcą dodatkowo uzyskać uprawnienia do wystawiania certyfikatów PSKK.


§ 21

Szczegółowy opis umiejętności i uprawnień kadry zawarty jest w "Regulaminie kadry przewodnickiej i instruktorskiej" (Załącznik nr 1).


Rozdział 3.2 Nadawanie kwalifikacji w SIMS

§ 22

Kwalifikacje SIMS nadaje Komisja Kajakarstwa Powszechnego Polskiego Związku Kajakowego. Zadanie to wypełnia za pośrednictwem Zespołu ds. szkolenia.


§ 23

1. Absolwent, po zaliczeniu wszystkich wymaganych dla danej kwalifikacji modułów, przesyła do Zespołu wniosek o nadanie kwalifikacji, z podaniem:
• imię, nazwisko,
• nazwy zaliczonych modułów,
• miejsce i czas realizacji modułów,
• imię, nazwisko Kierowników Szkoleń.


2. Downiosku muszą być dołączone:
• certyfikat PSKK odpowiedni dla wnioskowanej kwalifikacji (nie dotyczy przypadku, gdy oceny umiejętności dokonał Kierownik Szkolenia – patrz § 18 pkt 5),
• ważne zaświadczenie/certyfikat o ukończeniu kursu Pierwszej Pomocy,
• przy aplikowaniu na MP i MI port folio do oceny wymaganego doświadczenia wodniackiego.


3. W procesie nadawania kwalifikacji, zaświadczenie o zaliczeniu modułu, zachowuje ważność przez trzy lata. Po upływie tego czasu moduł musi być zaliczony powtórnie.


§ 24

1. Przesłanką do nadania określonej kwalifikacji jest zaliczenie wszystkich modułów wskazanych w § 20 oraz przedłożenie dokumentów wskazanych w § 23 pkt 1 i 2.


2. Nadawanie kwalifikacji na poziomie pierwszym sprowadza się do zweryfikowania dostarczonych przez Kandydata dokumentów. W uzasadnionych przypadkach Zespół ma prawo dodatkowego zweryfikowania poziomu kompetencji kandydata.


3. W stosunku do kwalifikacji na poziomie drugim i trzecim, niezależnie od wymogu zawartego w pkt 1 i 2, stosowane są dodatkowe kryteria kwalifikacyjne.


4. Dodatkowe kryteria, o których mowa w pkt.3, dla drugiego poziomu kwalifikacji, obejmują weryfikację wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych podczas rzeczywistych działań w środowisku kajakowym kandydata, w okresie zawartym od chwili uzyskania kwalifikacji na pierwszym poziomie do momentu złożenia wniosku o nadanie kwalifikacji na drugim poziomie, przy czym:
a) Obserwatora tych działań wyznacza Zespół ds. szkolenia spośród Przewodników, Instruktorów i Starszych Instruktorów nie związanych z procesem szkolenia w realizowanych przez kursanta modułach.
b) Sprawozdanie Obserwatora, z oceną pozytywną, jest wymagane w momencie nadawania kwalifikacji.


5. Dla trzeciego poziomu kwalifikacji obowiązuje następująca procedura:
a) Kandydaturę zgłaszają dwaj Starsi Instruktorzy poprzez przesłanie do Zespołu ds. Szkolenia wniosku z uzasadnieniem.
b) Zespół ds. Szkolenia, w uzgodnieniu ze zgłaszającymi kandydaturę, ustala tematykę zadania do wykonania przez Kandydata.
c) Na wniosek Kandydata Zespół organizuje debatę Starszych Instruktorów z możliwością przedstawienia Kandydata przez zgłaszających kandydaturę oraz zaprezentowania opracowanego przez Kandydata zadania.
d) O nadaniu kwalifikacji decyduje grono uczestniczących w debacie Starszych Instruktorów. Wymagana jest obecność co najmniej pięciu osób uprawnionych do głosowania.
e) Decyzja zapada w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów.


§ 25

Szczegółowy opis organizacji szkoleń kadry jest opisany w „Instrukcji szkolenia kadry kajakarstwa powszechnego PZKaj” (Załącznik nr 3).



Rozdział IV. Postanowienia końcowe

§ 26

Zasady wchodzą w życie z dniem przyjęcia ich przez Zarząd PZKaj. Okres przejściowy, w którym można odstąpić od niektórych wymagań regulaminu, ograniczających płynne wdrożenie wskazanych uregulowań, trwa do końca 2023 roku.


§ 27

Tracą moc obowiązującą zasady zawarte w Kwalifikacjach i Zasadach Szkolenia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej z dn. 14.05.2021 r.


powrót na górę

logo
          PZKaj Załącznik nr 1. Regulamin kadry przewodnickiej i instruktorskiej kajakarstwa powszechnego PZKaj

(pobierz Regulamin kadry przewodnickiej i instruktorskiej kajakarstwa powszechnego PZKaj)


Rozdział 1. Postanowienia ogólne


§ 1

1. Obszarem aktywności kadry przewodnickiej i instruktorskiej jest kajakarstwo powszechne.


2. Odpowiednio do swoich kwalifikacji kadra w kajakarstwie powszechnym prowadzi działania w zakresie:
a) Animacji turystyki i rekreacji kajakowej w środowiskach będących zapleczem dla sportu wyczynowego, szczególnie wśród dzieci i młodzieży szkolnej.
b) Prowadzenia spływów.
c) Szkoleń kajakowych.


3. Rolą kadry w kajakarstwie powszechnym jest zapewnienie opieki oraz wzięcie odpowiedzialności za bezpieczeństwo osób uprawiających aktywność ruchową w kajaku i kanadyjce.


4. Poziom wymaganych umiejętności oraz uprawnienia kadry w kajakarstwie powszechnym określa niniejszy dokument łącznie z przedmiotowymi załącznikami.


§ 2

1. Kwalifikacje kadry w kajakarstwie powszechnym, w zależności od przypisanego im stopnia samodzielności i odpowiedzialności, umiejscowione są na trzech poziomach:
a) Poziom pierwszy, podstawowy – ograniczona samodzielność, działania po nadzorem.
b) Poziom drugi, zaawansowany – samodzielność w działaniu, przyjęcie odpowiedzialności.
c) Poziom trzeci, ekspercki – samodzielne działania w zmiennej, ale przewidywalnej rzeczywistości.


2. Adekwatnie do wymaganych kwalifikacji, wynikających z zakresu działań w sporcie powszechnym oraz pełnionej tam roli poszczególne poziomy mieszczą w sobie:
a) Poziom pierwszy, podstawowy:
- Animatora Turystyki Kajakowej, zwanego dalej Animatorem,
- Młodszego Przewodnika Turystyki Kajakowej, zwanego dalej Młodszym Przewodnikiem,
- Młodszego Instruktora Turystyki Kajakowej zwanego dalej Młodszym Instruktorem.
b) Poziom drugi, zaawansowany:
- Przewodnika Turystyki Kajakowej, zwanego dalej Przewodnikiem
- Instruktora Turystyki Kajakowej, zwanego dalej Instruktorem.
c) Poziom trzeci, ekspercki:
- Starszego Instruktora Turystyki Kajakowej, zwanego dalej Starszym Instruktorem.


3. Kwalifikacje nie mogą być nadane w drodze wyróżnienia i nie mogą nosić znamion odznaczenia honorowego.


4. Tytuły nadawane są dożywotnio natomiast uprawnienia z tego wynikające zostają zawieszone przy braku aktywności. Zawieszenie uprawnień może nastąpić wyłącznie w sytuacjach i w trybie omówionym w §19.


powrót na górę

Rozdział II Tryb i warunki uzyskiwania kwalifikacji

§ 3

Status Animatora może uzyskać osoba, która:
a) Ukończyła18 lat.
b) Osiągnęła wymagany poziom umiejętności kajakowych wg PSKK.
c) Zaliczyła z wynikiem pozytywnym, wymagane dla tej kwalifikacji, moduły tematyczne wskazane w Zasadach Szkolenia Kajakowego w pionie kajakarstwa powszechnego PZKaj, zwanych dalej Zasadami Szkolenia.


§ 4

Status Młodszego Przewodnika może uzyskać osoba, która:
a) Ukończyła 18 lat.
b) Posiada wymagane doświadczenie wodniackie.
c) Osiągnęła wymagany poziom umiejętności kajakowych wg PSKK.
d) Zaliczyła z wynikiem pozytywnym, wymagane dla tej kwalifikacji, wszystkie moduły tematyczne wskazane w Zasadach Szkolenia.


§ 5

Status Młodszego Instruktora może uzyskać osoba, która:
a) Ukończyła 18 lat.
b) Posiada wymagane doświadczenie wodniackie.
c) Osiągnęła wymagany poziom umiejętności kajakowych wg PSKK.
d) Zaliczyła z wynikiem pozytywnym, wymagane dla tej kwalifikacji, wszystkie moduły tematyczne wskazane w Zasadach kwalifikacji.


§ 6

1. Dla kwalifikacji na poziomie pierwszym dopuszcza się odstąpienie od wymogu pełnoletniości przy spełnieniu następujących warunków:
a) Udział w szkoleniu niepełnoletniego uczestnika może odbywać się tylko za pisemną zgodą rodzica lub opiekuna prawnego.
b) Uprawnienia mogą być nadane niepełnoletniemu dopiero po ukończeniu 16 lat.
c) Wszystkie działania wynikające z nabytych uprawnień, do czasu uzyskania pełnej zdolności do czynności prawnych mogą być wykonywane tylko pod bezpośrednim nadzorem Przewodnika, Instruktora lub Starszego Instruktora za pisemną zgodą rodzica lub opiekuna prawnego.


2. Nadzór bezpośredni, o którym mowa w pkt. 1c, oznacza obecność nadzorującego instruktora w grupie spływowej (podgrupie w przypadku szkolenia lub weryfikacji), w której funkcjonuje niepełnoletni.


3. O wieku, w którym niepełnoletni może przystąpić do szkolenia, decyduje rodzic lub opiekun prawny, jednak o udziale niepełnoletniego w module szkoleniowym każdorazowo decyduje Kierownik Szkolenia.


§ 7

Status Przewodnika może uzyskać osoba, która:
a) Ukończyła 18 lat.
b) Osiągnęła wymagany poziom umiejętności kajakowych potwierdzony certyfikatem PSKK.
c) Odbyła staż kandydacki.
d) Zaliczyła z wynikiem pozytywnym, wymagane dla tej kwalifikacji, wszystkie moduły tematyczne oraz spełniła wszystkie wymagania wskazane w Zasadach Szkolenia.


§ 8

Status Instruktora może uzyskać osoba, która:
a) Ukończyła 18 lat.
b) Posiada minimum wykształcenie średnie.
c) Ma kwalifikacje Młodszego Przewodnika.
d) Osiągnęła wymagany poziom umiejętności kajakowych potwierdzony certyfikatem PSKK.
e) Odbyła staż kandydacki.
f) Zaliczyła z wynikiem pozytywnym, wymagane dla tej kwalifikacji, wszystkie moduły tematyczne oraz spełniła wszystkie wymagania wskazane w Zasadach Szkolenia.


§ 9

Status Starszego Instruktora może uzyskać Instruktor, który ma kwalifikacje Przewodnika oraz spełnił wszystkie wymagania wskazane w Zasadach Szkolenia.


powrót na górę

Rozdział III Umiejętności i uprawnienia

§ 10

1. Animator może funkcjonować w grupie spływowej tylko na szlaku o stopniu trudności odpowiadającym jego kwalifikacjom technicznym.


2. Animator jest przygotowany do pełnienia funkcji organizacyjnych w grupie spływowej za wyjątkiem funkcji odpowiedzialnych za przebieg spływu oraz wybór trasy na wodzie.


§ 11

1. Młodszy Przewodnik jest przygotowany do samodzielnego przeprowadzenia instruktażu z techniki pływania oraz do prowadzenia grupy tylko pod nadzorem Przewodnika, Instruktora lub Starszego Instruktora na szlaku, który wcześniej przepłynął, o stopniu trudności, odpowiednio do swojej specjalności:
a) Do ZWC na szlaku nizinnym.
b) Do WW2 na rzece górskiej.
c) Do stanu morza 2.


2. Sprawowanie nadzoru nad pełnoletnim Młodszym Przewodnikiem, o którym mowa w pkt.1, nie wymaga bezpośredniej obecności podczas prowadzenia grupy (nadzór bezpośredni). Może ograniczyć się do nadzoru nad prawidłowym, zapewniającym bezpieczeństwo uczestnikom, procesem planowania spływu oraz nad organizacją płynięcia (nadzór pośredni). O sposobie nadzoru (pośredni lub bezpośredni) decyduje instruktor nadzorujący, biorąc pod uwagę doświadczenie Młodszego Przewodnika, charakter szlaku oraz rodzaj grupy spływowej.


3. Młodszy Przewodnik, działając jednoosobowo, może prowadzić tylko grupy spływowe bez ograniczeń psychofizycznych, niewymagające szczególnego traktowania.


4. Młodszy Przewodnik, działając jednoosobowo, może prowadzić grupę nie większą niż 5 osad na szlaku nizinnym oraz do 3 osad w górach i na morzu.


5. Młodszy Przewodnik działający w zespole, może prowadzić grupę:
a) Do 10 osad na dowolnym nizinnym szlaku kajakowym,
b) Do 5 osad na rzece górskiej oraz na morzu.


6. Skład zespołu, o którym mowa w pkt. 5, określa Przewodnik, Instruktor lub Starszy Instruktor w ramach sprawowanego nadzoru nad działaniami Młodszego Przewodnika.


§ 12

1. Przewodnik posiada kwalifikacje pozwalające mu na decydowanie o liczebności prowadzonej grupy odpowiednio do stopnia trudności szlaku/stanu morza oraz do zasobów kadrowych, jakimi dysponuje przy realizacji spływu.


2. Przewodnik jest przygotowany do:
a) Samodzielnego prowadzenia grupy, odpowiednio do swojej specjalności:
- na dowolnym nizinnym szlaku kajakowym (ZWA – WW1),
- na rzece górskiej o stopniu trudności do WW3,
- przy stanie morza 3.
b) Planowania i koordynacji działań innych przewodników.


§ 13

1. Młodszy Instruktor jest kompetentnym pomocnikiem Instruktora/Starszego Instruktora podczas zajęć dydaktycznych.


2. Podczas zorganizowanych zajęć dydaktycznych na wodzie może samodzielnie (przy pośrednim nadzorze instruktora) pracować z podgrupą, nie większą niż 6 osad jednoosobowych lub 4 osad dwuosobowych, do stopnia N2 (G2, M2) wg PSKK.


3. Przy nadzorze bezpośrednim Młodszy Instruktor może uczyć techniki pływania do stopnia N3 (G3, M3) wg PSKK


§ 14

Instruktorzy są przygotowani do:
a) Pełnienia funkcji Kierownika Szkolenia oraz wykładowcy podczas szkółek, warsztatów, lub innych zajęć kajakowych, które nie wchodzą w system szkoleń instruktorskich.
b) Samodzielnego prowadzenia szkolenia kajakowego, w ramach określonego modułu tematycznego, w systemie szkoleń instruktorskich.
c) Nauki techniki pływania do stopnia N3 (G3, M3) wg PSKK, na akwenie odpowiednim do jego specjalności (niziny, morze, góry).
d) Podczas jednoosobowego prowadzenia zajęć praktycznych na wodzie liczba uczestników w grupie szkolonej nie powinna przekroczyć 6 osad jednoosobowych lub 4 osad dwuosobowych.
e) Kierując zespołem, odpowiedniej liczby instruktorów zgodnie z zaleceniem pkt. c), może prowadzić szkolenie grup bez ograniczeń ilościowych.


§ 15

Starsi Instruktorzy są przygotowani do:
a) Pełnienia zadań przypisanych Instruktorowi.
b) Pełnienia funkcji Kierownika Szkolenia oraz wykładowcy podczas kursów i sympozjów doskonalących oraz kursów na uzyskiwanie wszelkich uprawnień.
c) Budowania oraz opiniowania programów szkoleń z zakresu kajakarstwa powszechnego.
d) Nauki techniki pływania do stopnia N4 (G4, M4).


powrót na górę

Rozdział IV Prawa i obowiązki

§ 16

Statusy i wynikające z nich uprawnienia i obowiązki wymienione poniżej podlegają ograniczeniom wynikającym z przepisów, ustaw i rozporządzeń organów administracji państwowej


§ 17

Każdy członek kadry kajakarstwa powszechnego ma prawo do:
1. Udziału w tworzeniu regulaminów obowiązujących w kajakarstwie powszechnym poprzez składanie propozycji oraz zabieranie głosu podczas narad i konferencji.
2. Organizowania się w grupy tematyczne przygotowujące projekty określonych uregulowań.
3. Dostępu do informacji o działalności Zespołu.
4. Wynagradzania za pracę przy organizowaniu i prowadzeniu imprez – zgodnie z odpowiednimi przepisami.
5. Prowadzenia własnej książeczki Turystycznych Odznak Kajakowych bez konieczności poświadczania jej na trasie oraz potwierdzania innym kajakarzom pokonanie trasy spływu.
6. W zakresie swoich kompetencji, przy spełnieniu aktualnych wymogów Zasad Weryfikacji i Certyfikatów wg PSKK, prowadzić weryfikacje oraz wystawiać zainteresowanym osobom certyfikaty potwierdzające stopień ich umiejętności kajakowych.
7. Uczestniczenia we wszystkich szkoleniach, seminariach, naradach, organizowanych przez Zespół.


§ 18

Członek kadry kajakarstwa powszechnego ma obowiązek:
1. Upowszechniać dobre praktyki w kajakarstwie powszechnym.
2. Upowszechniać i przestrzegać zasady bezpieczeństwa podczas spływów i imprez kajakowych.
3. Systematyczne wzbogacać swoje kwalifikacje wodniackie w celu utrzymania swych kwalifikacji na poziomie gwarantującym poprawność realizacji przedsięwzięć przewidzianych dla jego uprawnień.
4. Poświadczać sumiennie innym kajakarzom ich umiejętności lub przebyte trasy.
5. Zgłaszać do Zespołu wszelkie niebezpieczne sytuacje, z którymi zetknął się podczas zajęć na wodzie.
6. Prowadzić ewidencję zrealizowanych zadań oraz ewidencję udziału w imprezach kajakowych, w szkoleniach i naradach kajakowych (port folio).
7. Do końca każdego roku kalendarzowego uaktualnić dane dotyczące działalności w minionym sezonie kajakowym.
8. Posiadać aktualne zaświadczenie o ukończeniu szkolenia z Pierwszej Pomocy. Zaświadczenie o ukończeniu kursu Pierwszej Pomocy zachowuje ważność przez 3 lata.
9. Przestrzegać postanowień niniejszego dokumentu.


powrót na górę

Rozdział V Postanowienia końcowe

§ 19

1. Ewidencja działalności kadry kajakarstwa powszechnego jest corocznie aktualizowana na podstawie danych dostarczonych przez przewodników i instruktorów. Dostarczone dane mogą być weryfikowane na postawie informacji uzyskanych od organizatorów szkoleń, kursów oraz organizatorów spływów i imprez kajakowych.


2. W ewidencji przyznanych uprawnień uwidaczniana jest bieżąca aktywność przewodnika/instruktora poprzez nadanie statusu „AKYWNY” lub „NIEAKTYWNY”


3. Przewodnik lub Instruktor otrzymuje status „Nieaktywny”, jeśli:
a) Nie zaprezentował żadnej działalności wskazanej w § 1 pkt.2, przez co najmniej 2 lata.
b) Nie wziął udziału w szkoleniu doskonalącym akceptowanym przez Zespół ds. Szkolenia, odpowiednio:
- Młodszy Instruktor oraz Młodszy Przewodnik w okresie 3 lat,
- Instruktor, Przewodnik oraz Starszy Instruktor w okresie 2 lat,
c) Nie posiada aktualnego zaświadczenia o ukończeniu szkolenia z Pierwszej Pomocy.


4. W sytuacjach szczególnych Zgromadzenie Starszych Instruktorów ma prawo zawiesić działanie pkt 3. Decyzja w tej materii zapada zwykłą większością głosów i może być wypracowana w głosowaniu elektronicznym zorganizowanym przez Zespół ds. Szkolenia.


5. Informację o orzeczeniu braku aktywności zainteresowany otrzymuje drogą elektroniczną na wskazany przez niego adres. Od orzeczenia o braku aktywności przysługuje odwołanie do Komisji.


6. Konsekwencją orzeczenia braku aktywności jest zawieszenie uprawnień omówionych w Rozdziale III.


7. Przy braku aktywności, zainteresowany może odzyskać status Aktywnego, jeśli znikną przesłanki zawarte w pkt. 3 b i c.


§ 20

Usunięcie przewodnika/instruktora z wykazu aktualnej kadry kajakarstwa powszechnego następuje na wniosek zainteresowanego lub z urzędu po 3-letnim okresie braku aktywności, przy czym działania z urzędu mogą dotyczyć tylko osób, które:
• W okresie braku aktywności nie wzięły udziału w przynajmniej jednym przedsięwzięciu nadzorowanym przez Zespół.
• W okresie 1 miesiąca nie odpowiedziały na informację, o możliwości skreślenia z listy kadry kajakarstwa powszechnego, wysłaną drogą elektroniczną na adres email podany w ostatnim złożonym przez nich dokumencie.


§ 21

W stosunku do przewodników/instruktorów, którzy rażąco naruszają zasady współżycia społecznego, łamią prawo państwowe lub naruszają obowiązujące przepisy oraz nie przestrzegają zasad bezpieczeństwa na wodzie, a w szczególności:
• prowadzą zajęcia na wodzie będąc pod wpływem alkoholu lub innych środków psychoaktywnych,
• pozostają bierni i nie reagują na udział osób nietrzeźwych (pod wpływem narkotyków lub środków odurzających) podczas zajęć na wodzie,
znajdują zastosowanie postanowienia Regulaminu Dyscyplinarnego PZKaj.


§ 22

Regulamin wchodzi w życie z dniem przyjęcia ich przez Zarząd PZKaj. Okres przejściowy, w którym można odstąpić od niektórych wymagań regulaminu, ograniczających płynne wdrożenie wskazanych uregulowań, trwa do końca 2023 roku.


§ 23

Tracą moc obowiązującą zasady zawarte w Kwalifikacjach i Zasadach Szkolenia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej z dn. 14.05.2021 r.


powrót na górę

logo PZKaj Załącznik nr 2. Instrukcja weryfikacji umiejętności indywidualnych oraz certyfikatów PSKK

(pobierz Instrukcję weryfikacji umiejętności indywidualnych oraz certyfikatów PSKK.pdf)


Rozdział 1. Ogólne zasady weryfikacji umiejętności indywidualnych


§ 1

Celem weryfikacji jest sprawdzenie czy kajakarz opanował w sposób pewny i powtarzalny umiejętności na określonym stopniu PSKK.


§ 2

Weryfikator prowadzący weryfikację w pełni odpowiada za przebieg i bezpieczeństwo weryfikacji.


§ 3

Przystępując do weryfikacji na określony stopień, kajakarz powinien posiadać wszystkie umiejętności i wiedzę zdefiniowaną dla tego stopnia oraz dla stopni niższych. W wyjątkowych sytuacjach (np. dzieci, seniorzy, osoby z niepełnosprawnością) weryfikujący może zwolnić kandydata z pewnych, pojedynczych umiejętności. Możliwość zwolnień dotyczy jedynie stopni od KS do 3.


§ 4

Przedstawienie przez kajakarza posiadanego certyfikatu daje weryfikującym prawo do zwolnienia go z demonstrowania wcześniej zweryfikowanych umiejętności.


§ 5

Weryfikacja na stopienie 4 i 5 następuje w trakcie dwudniowego spływu, przy czym:
1. Weryfikacje na 4 i 5 stopień przeprowadza dwóch weryfikatorów z różnych środowisk.
2. Podczas weryfikacji dopuszczalnych jest maksymalnie 8 weryfikowanych (do 4 zaliczających na weryfikatora). Impreza powinna zostać przeprowadzona tak, aby każdy z weryfikatorów miał okazję ocenić kompetencje wszystkich kandydatów.
3. Podczas weryfikacji duży nacisk powinien być położony nie tylko na umiejętności techniczne, ale również umiejętności pracy z zespołem i tzw. “czucie wody”.
4. Po zakończeniu weryfikatorzy muszą uzgodnić wspólną ocenę kandydata.


powrót na górę

Rozdział 2. Zasady wystawiania certyfikatów wg PSKK


§ 6

Rolą certyfikatu jest formalne, wiarygodne i trwałe potwierdzenie, że kajakarz przeszedł weryfikację na określonym stopniu PSKK.


§ 7

Wystawcą certyfikatu może być jedynie kajakarz spełniający warunki określone w Rozdziale 3. Weryfikatorzy, który został zarejestrowany w centralnym rejestrze i otrzymał kod weryfikatora.


§ 8

Certyfikaty stopni KS, 1, 2 nie są rejestrowane. Certyfikaty stopni 3, 4 i 5 są rejestrowane w centralnym rejestrze certyfikatów i upublicznione.


§ 9

Wystawienie certyfikatu rejestrowanego dozwolone jest tylko za zgodą zweryfikowanego kajakarza.


§ 10

Wystawca certyfikatu rejestrowanego ma obowiązek przechowywać listę wszystkich wystawionych przez siebie certyfikatów i nadawać im kolejne numery porządkowe.


§ 11

Wystawca nadaje certyfikatowi numer w następującym formacie:
PSKK-S-AAA/y-rrrr
gdzie:
S to kod stopnia (np.: KS - Kajakowy Start, 2K - drugi stopień kajaki, N3C - trzeci stopień nizinny kanadyjki, M4 - czwarty stopień morski),
AAA to kod weryfikatora,
y - kolejny numer porządkowy certyfikatu u weryfikatora AAA,
rrrr - rok wystawienia certyfikatu.


§ 12

Certyfikat ma postać plastikowej karty. Każdy stopień PSKK ma przynależny sobie kolor karty: KS-tęczowy, 1-żółty, 2-zielony, 3-niebieski, 4-czerwony, 5-czarny. Na karcie należy umieścić następujące informacje:
- imię i nazwisko kajakarza
- nadany numer certyfikatu uwzględniający typ i numer weryfikowanego stopnia PSKK
- typ kajakarstwa (niziny, góry, morze)
- rodzaje opanowanych łódek (kajaki jednoosobowe, dwuosobowe, kanadyjki)


§ 13

Wystawca certyfikatu ma obowiązek zgłosić go do Centralnego Rejestru w ciągu miesiąca od daty wystawienia.


§ 14

1. Karty wydawać i zamawiać mogą tylko osoby zarejestrowane jako weryfikatorzy PSKK.
2. Weryfikator może zamawiać tylko karty na poziomach (kolorach), które sam może wystawiać.
3. Karty można zamawiać pod adresem: karty@pskk.org.pl


powrót na górę

Rozdział 3. Weryfikatorzy


§ 15

Weryfikator na stopnie od KS do 2 musi spełnić następujące warunki:
- Zdobyć przynajmniej 3 stopień w tej samej dyscyplinie (G -góry, M -morze, NK -niziny kajaki, NC -niziny kanadyjki).
- Zaliczyć szkolenie Podstawowy Moduł Weryfikacyjny.
- Posiadać aktywne uprawnienia co najmniej Młodszego Przewodnika lub Młodszego Instruktora SIMS, albo odpowiadające z zagranicznego systemu kształcenia kadr kajakowych.
- Zarejestrować się jako weryfikator, aby otrzymać indywidualny kod weryfikatora (dane kontaktowe i numer certyfikatu weryfikatora są publicznie dostępne na stronie internetowej PSKK).


§ 16

Weryfikator na stopień 3 musi spełnić następujące warunki:
- Zdobyć przynajmniej 4 stopień w tej samej dyscyplinie (G,M,NK,NC).
- Zaliczyć szkolenie Zaawansowany Moduł Weryfikacyjny.
- Posiadać aktywne uprawnienia co najmniej Przewodnika lub Instruktora SIMS, albo odpowiadające z zagranicznego systemu kształcenia kadr kajakowych.
- Zarejestrować się jako weryfikator, aby otrzymać indywidualny kod weryfikatora (dane kontaktowe i numer certyfikatu weryfikatora są publicznie dostępne na stronie internetowej PSKK).


§ 17

Weryfikator na stopień 4 musi spełnić następujące warunki:
- Zdobyć przynajmniej 4 stopień w tej samej dyscyplinie (G,M,NK,NC).
- Posiadać aktywne uprawnienia co najmniej Przewodnika lub Instruktora SIMS, albo odpowiadające z zagranicznego systemu kształcenia kadr kajakowych.
- Zaliczyć Zaawansowany Moduł Weryfikacyjny.
- Brać udział jako obserwator w przynajmniej jednej weryfikacji na stopień 4.
- Przeprowadzić weryfikację, którą oceni superwizor i przygotuje końcowy raport na temat ocenianego weryfikatora. Superwizja zakończona jest oceną (pozytywną lub negatywną).
- Po spełnieniu tych wymagań i oceny pozytywnej z superwizji otrzyma certyfikację weryfikatora.
- Zarejestrować się jako weryfikator, aby otrzymać indywidualny kod weryfikatora (dane kontaktowe i numer certyfikatu weryfikatora są publicznie dostępne na stronie internetowej PSKK).


§ 18

Ważność uprawnień Weryfikatora:
1. Nie ma licencji dożywotnich – brak jakiejkolwiek przeprowadzonej weryfikacji przez weryfikatora w ciągu 3 lat powoduję utratę ważności bycia weryfikatorem.
2. Każdy weryfikator ma obowiązek zgłoszenia do Centralnego Rejestru wszystkich wystawionych certyfikatów w ciągu miesiąca od daty weryfikacji:
- weryfikatorzy stopni KS, 1, 2 zobowiązani są przesłać: datę, miejsce weryfikacji i ilość wystawionych poszczególnych stopni PSKK
- weryfikatorzy stopni 3, 4, 5 zobowiązani są przesłać: imię, nazwisko kajakarza, środowisko, numer certyfikatu i rodzaje opanowanych łódek
3. Na podstawie przesłanych zgłoszeń będzie dokonywana analiza aktywności weryfikatora i aktualizowana lista czynnych weryfikatorów.
4. Utrata aktywności uprawnień SIMS wygasza również uprawnienia weryfikatora.


powrót na górę

Rozdział 4. Zasady pracy Centralnego Rejestru

§ 19

Rejestrowanie certyfikatów odbywa się poprzez wysłanie ich na adres: rejestrpskk@gmail.com


§ 20

Certyfikaty stopni KS-1-2 nie są rejestrowane i upubliczniane.


§ 21

Lista certyfikatów 3, 4 i 5 stopnia (imię, nazwisko, środowisko, numer certyfikatu i rodzaje opanowanych łódek) jest jawna i dostępna dla wszystkich zainteresowanych. Jest ona co roku przesyłana do członków społeczności Starszych Instruktorów.


§ 22

Centralny rejestr nadaje unikalny kod weryfikatora każdemu chętnemu, który spełnia warunki określone w Rozdziale 3 Weryfikatorzy. W celu jego otrzymania chętny przesyła na rejestrpskk@gmail.com trzy propozycje trzyliterowego kodu. W odpowiedzi rejestr zatwierdzi kod wybierając pierwszą unikalną propozycję.


§ 23

Osoba składająca wniosek o kod weryfikatora jednocześnie wyraża zgodę na upublicznienie danych kontaktowych i numeru certyfikatu weryfikatora na stronie internetowej PSKK.


§ 24

Każdy ma prawo do usunięcia informacji o nim z Centralnego Rejestru. Jest to jednak równoważne z utratą możliwości bycia weryfikatorem oraz brakiem możliwości potwierdzania faktu posiadania certyfikatu.


powrót na górę

Rozdział 5. Postanowienia końcowe


§ 25

Okres przejściowy:
1. Okres przejściowy trwa do końca 2023 roku.
2. W okresie przejściowym obecni weryfikatorzy, którzy nie spełniają jeszcze wymagań opisanych w części III-Weryfikatorzy, mogą prowadzić weryfikacje.
3. W okresie przejściowym nowi weryfikatorzy mogą zastąpić wymaganie posiadania aktywnych uprawnień SIMS poprzez zaliczenie odpowiedniego Modułu Ratowniczego.
4. W okresie przejściowym osoby, które ukończyły szkolenia kajakowe w innych systemach (BC, EPP, ACA, ISCA lub inne) mogą zgłosić się do Zespołu Weryfikacyjnego w celu ustalenia im planu „szybkiej ścieżki” w uzyskaniu stopni PSKK. W tym celu należy przedstawić:
- posiadane stopnie i odbyte szkolenia,
- na jaki stopień PSKK się aplikuje,
- krótkie uzasadnienie, dlaczego dany stopień PSKK powinien być przyznany.
5. W okresie przejściowym zostaje zniesiony obowiązek dla weryfikatorów stopnia 4 i 5 przeprowadzenia weryfikacji, którą oceni superwizor.
6. W okresie przejściowym dopuszczalne jest, aby weryfikacje na stopnie 4 i 5 prowadzili weryfikatorzy z tego samego środowiska.


§ 26

Zasady wchodzą w życie z dniem przyjęcia ich przez Zarząd PZKaj.


§ 27

Tracą moc obowiązującą zasady zawarte w: - Kwalifikacje i Zasady Szkolenia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej z dn. 14.05.2021 r.


powrót na górę

logo PZKaj Załącznik nr 3. Instrukcja szkolenia kadry kajakarstwa powszechnego PZKaj

(pobierz Instrukcję szkolenia kadry kajakarstwa powszechnego PZKaj)


Rozdział I. Ogólne zasady szkolenia


§ 1

1. Ogólny nadzór nad szkoleniem stanowi Komisja Kajakarstwa Powszechnego, zwana dalej Komisją.

2. Opiekę merytoryczną nad całym systemem szkoleń kajakowych sprawuje Społeczność Starszych Instruktorów.


§ 2

1. Szkolenia prowadzone są w określonych rodzajach kajakarstwa – nizinnym, morskim lub górskim.

2. Wyróżnia się dwa odrębne kierunki szkoleń: przewodnicki i instruktorski.


§ 3

1. Szkolenia prowadzone są w systemie modułowym.

2. Moduł szkoleniowy jest elementem procesu szkolenia kajakowego, wyróżnionym spośród innych, poprzez swoją spójność tematyczną.

3. Na moduł składa się kilka jednostek dydaktycznych oraz tematyka przyswajana drogą samokształcenia. Zadania samokształceniowe powinny być zawarte w programach modułów i ogólnodostępne dla uczestników szkoleń.

4. Każdy moduł jest w pełni autonomiczny zarówno w sensie organizacyjnym jak i metodycznym.


§ 4

1. W przypadku szkoleń, prowadzonych przez inne ośrodki, o charakterze podobnym do określonego modułu szkoleniowego, kwalifikacje absolwentów tych szkoleń mogą być uznane w zakresie całego modułu lub jego części. (np. tematyka nawigacji w kajakarstwie morskim w odniesieniu do żeglarzy, metodyka szkolenia w odniesieniu do nauczycieli, wybrane elementy locji kajakowej w odniesieniu do motorowodniaków śródlądowych, itd.)

2. Postanowienie pkt. 1 dotyczy również posiadania przez kandydata określonych kwalifikacji zawodowych (np. Pierwsza Pomoc w odniesieniu do pielęgniarek i lekarzy, itp) oraz zaliczenia określonego tematu w innym module (np. zaliczenie bloku zajęć n.t. Podstaw metodyki szkolenia w Zaawansowanym Nizinnym Module Instruktorskim może być uznane także w Zaawansowanym Górskim Module Instruktorskim).

3. Uznanie szkolenia, o którym mowa w pkt. 1 i 2, nie jest obligatoryjna. Każdy przypadek musi być rozpatrywany indywidualnie.

4. Decyzję o zwolnieniu kandydata z zaliczania całego modułu podejmuje Zespół ds. Szkolenia.

5. Decyzję z zwolnieniu z zaliczenia niektórych zagadnień, wchodzących w skład modułu, podejmuje Kierownik Szkolenia.


powrót na górę

Rozdział II. Organizacja Szkolenia


§ 5

Organizatorem szkolenia może być każda osoba fizyczna lub prawna, która może zapewnić obsługę logistyczną i finansową szkolenia zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.


§ 6

1. Ćwiczenia na wodzie tam, gdzie nie jest to wymagane tematem zajęć, powinny odbywać się z wykorzystaniem kajaków jednoosobowych.

2. Rekomenduje się, aby w procesie uzyskiwania kwalifikacji, moduły ratownicze były realizowane jako ostatnie.


§ 7

1. W zajęciach programowych dla uczestników szkoleń, obok kadry szkolącej oraz osób odbywających praktykę, mogą brać udział osoby, zwane dalej osobami towarzyszącymi, które tematykę modułu już zaliczyły.

2. Udział osób towarzyszących w zajęciach nie może zakłócać przebiegu szkolenia. Ich uczestnictwo musi być każdorazowo uzgodnione z Kierownikiem Szkolenia, a zadania, realizowane na zasadzie wolontariatu, powinny wynikać z potrzeb szkoleniowych.


§ 8

1. Bezpośrednim realizatorem modułu szkoleniowego jest Kierownik Szkolenia.

2. Kierownikiem Szkolenia może być osoba o statusie „AKTYWNY” oraz posiadająca kwalifikacje Starszego Instruktora.

3. Do zadań Kierownika Szkolenia należy:
a) Uzgodnienie z Organizatorem szkolenia zasad współpracy podczas realizacji modułu, szczególnie w zakresie logistyki i obsługi finansowej.
b) Przygotowanie godzinowego Planu Szkolenia uwzględniającego wszystkie zagadnienia zawarte w programie modułu oraz sposoby ich realizacji.
c) Plan Szkolenia musi być przesłany do Zespołu ds. Szkolenia, z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem przed datą realizacji modułu, pod rygorem braku zaakceptowania przeprowadzonego szkolenia.
d) Realizacja programu zgodnie z godzinowym Planem Szkolenia.
e) Zapewnienie niezbędnych materiałów oraz sprzętu do realizacji zajęć.
f) Przygotowanie oraz przeprowadzenie zaliczenia modułu.
g) Po przeprowadzonym szkoleniu dostarczenie uczestnikom ankiet ewaluacyjnych w celu dokonania przez nich oceny celowości i zakresu szkolenia. Ocena szkolenia winna być dostarczona do Zespołu ds. Szkolenia łącznie z wynikami zaliczenia.
h) Dostarczenie absolwentom zaświadczeń o zaliczeniu modułu wg własnego projektu graficznego, na którym obok logo PZKaj powinno być logo Organizatora. To ostatnie dotyczy również wszystkich materiałów wydawanych uczestnikom.
i) Z uwagi na to, że logo PZKaj jest zastrzeżonym znakiem towarowym, projekt zaświadczenia powinien uzyskać akceptację Zespołu ds. Szkolenia, przed wydaniem certyfikatów uczestnikom szkolenia.
j) Przesłanie do Zespołu ds. Szkolenia wyników zaliczenia modułu, z wymaganymi załącznikami, w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po zrealizowaniu modułu, pod rygorem braku zaakceptowania wyników szkolenia.
k) Na wykazie absolwentów, przesłanym do Zespołu ds. Szkolenia, należy wykazać tylko osoby, którym wydano certyfikaty ukończenia modułu.


§ 9

1. Godzinowy Plan Szkolenia musi zawierać:
a) Zestawienie realizowanych tematów.
b) Nazwiska i kwalifikacje prowadzących zajęcia.

2. Zaleca się, aby przynajmniej połowa zajęć podczas modułu była realizowana metodami aktywizującymi (np. pokaz, wykład interaktywny, odgrywanie ról, gry szkoleniowe, ćwiczenia, itp.).


§ 10

1. Moduł szkoleniowy zaliczany jest przez Kierownika Szkolenia.

2. Zaliczenie modułu może uzyskać tylko osoba, która brała udział w zajęciach programowych.

3. Warunek określony w pkt.2 nie dotyczy zwolnień, o których mowa w §4, gdzie możliwe jest zaliczenie bez konieczności udziału w szkoleniu.

4. Kierownik Szkolenia, decydując o metodzie zaliczenia (egzaminu) poszczególnych zagadnień wchodzących w skład modułu, musi uwzględnić konieczność sformułowania końcowej, jednoznacznej oceny kandydata w zakresie jego wiedzy, umiejętności praktycznych i kognitywnych oraz kompetencji społecznych.

5. W modułach, w których występują elementy realizowane drogą samokształcenia, zaliczenie musi obejmować sprawdzenie stopnia ich przyswojenia. Efekt tego sprawdzianu powinien być odnotowany w sprawozdaniu końcowym, przesłanym do Zespołu ds. Szkolenia przez Kierownika Szkolenia po zrealizowanym module.

6. Wyniki zaliczenia modułu powinny w sposób jednoznaczny określać fakt czy kursant zaliczył moduł, czy zaliczył z uwagami (jeśli tak, to z jakimi).

7. Kursant powinien być poinformowany o ewentualnych brakach i konieczności uzupełnień określonych zagadnień.

8. Dodatkowe zaliczenia, wynikające z konieczności uzupełnienia zagadnień, o których mowa pkt 7, prowadzi Kierownik Szkolenia w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy po module. O wyniku dodatkowych zaliczeń informuje Zespół ds. Szkolenia przesyłając aneks do złożonego sprawozdania.


powrót na górę

Rozdział III. Koszty szkolenia


§ 11

Koszty szkolenia oraz koszty wykonania dokumentów potwierdzających uzyskane kwalifikacje pokrywa uczestnik szkolenia.


§ 12

1. Kalkulację kosztów szkolenia wykonuje Kierownik Szkolenia w porozumieniu z Organizatorem szkolenia.

2. W kalkulacji kosztów winna być zawarta opłata akredytacyjna, z przeznaczeniem na cele operacyjne Zespołu. Opłata ta, w wysokości 20 zł/osoba, odprowadzana jest od każdego uczestnika, któremu wydano certyfikat potwierdzający ukończenie modułu.

3. W kalkulacji kosztów Modułu Weryfikacyjnego nie uwzględnia się opłaty akredytacyjnej, o której mowa w pkt. 2.

4. Opłatę akredytacyjną należy odprowadzić na konto Fundacji Rozwoju Kajakarstwa podając, że dotyczy szkolenia SIMS z zaznaczeniem nazwy i daty modułu.

5. Dowód wpłaty kwoty, o której mowa w pkt. 2, winien być dołączony do sprawozdania końcowego po zrealizowanym module, przesyłanego do Zespołu ds. Szkolenia przez Kierownika Szkolenia.


Rozdział IV Postanowienia końcowe


§ 13

W stosunku do osób, które posiadają odpowiednie doświadczenie kajakowe oraz wymagane kwalifikacje oraz wyrażą chęć adaptacji posiadanych uprawnień do aktualnego systemu, decyzję o poziomie i rodzaju kompetencji podejmuje każdorazowo Zespół ds. Szkolenia bazując na bieżącej aktywności chętnego.


§ 14

Zasady wchodzą w życie z dniem przyjęcia ich przez Zarząd PZKaj. Okres przejściowy, w którym Zespół może odstąpić od niektórych wymagań regulaminu, ograniczających płynne wdrożenie wskazanych uregulowań, trwa do końca 2023 roku.


§ 15

Tracą moc obowiązującą zasady zawarte w: - Kwalifikacje i Zasady Szkolenia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej z dn. 14.05.2021 r.

powrót na górę

logo PZKaj Załącznik nr 4. Regulaminy Zespołów ds. Szkolenia, Weryfikacji oraz Odwołań

(pobierz Regulaminy Zespołów ds. Szkolenia, Weryfikacji oraz Odwołań)


Rozdział I. Zasady ogólne


§ 1

Ogólny nadzór nad systemem szkoleń stanowi Komisja Kajakarstwa Powszechnego Polskiego Związku Kajakowego, zwana dalej Komisją.


§ 2

Opiekę merytoryczną nad systemem szkoleń kajakowych sprawuje Społeczność Starszych Instruktorów.


§ 3

Koordynacją działań, monitoringiem oraz pieczą nad prawidłowym funkcjonowaniem procesu weryfikacji umiejętności indywidualnych i wydawaniem certyfikatów na platformie PSKK zajmuje się Zespół ds. Weryfikacji.


§ 4

Koordynacja działań, monitoring oraz piecza nad prawidłowym funkcjonowaniem procesu szkolenia kadr w kajakarstwie powszechnym należy do Zespołu ds. szkolenia.


§ 5

Odwołania od decyzji Zespołów ds. Szkolenia i Weryfikacji przyjmuje Zespół ds. Odwołań.


powrót na górę

Rozdział II. Społeczność Starszych Instruktorów


§ 6

Społeczność Starszych Instruktorów tworzą wszystkie osoby, które mają uprawnienia Starszych Instruktorów.


§ 7

Zadanie merytorycznej opieki nad całym systemem szkoleń kajakowych społeczność Starszych Instruktorów realizuje poprzez:
a) aktywne propagowanie najlepszych praktyk szkolenia na każdym poziomie wszelkich odmian kajakarstwa powszechnego,
b) wprowadzanie zmian w systemie weryfikacji umiejętności indywidualnych (PSKK),
c) wprowadzanie zmian w systemie szkoleń przewodnicko-instruktorskich (SIMS),
d) wybieranie składów Zespołów prowadzących bieżącą obsługę systemów wymienionych w pkt. b oraz pkt. c. oraz Zespołu ds. Odwołań


§ 8

Zgromadzenie Starszych Instruktorów jest zwoływane w miarę możliwości co najmniej raz do roku.


§ 9

1. Decyzje Zgromadzenia Starszych Instruktorów podejmowane są zwykłą większością głosów w głosowaniu jawnym.

2. Ustalenie pkt. 1 nie dotyczy procesu nadawania kwalifikacji Starszego Instruktora, gdzie wymagane jest głosowanie tajne.

3. W głosowaniach prawo głosu mają tylko Starsi Instruktorzy o statusie Aktywny.

4. Przy rozstrzyganiu bieżących spraw ma zastosowanie głosowanie zdalne w systemie online. Wynik głosowania jest obowiązujący, jeśli w głosowaniu weźmie udział minimum pięciu uprawnionych Starszych Instruktorów.

5. Przy głosowaniach organizowanych przez Zespół ds. Odwołań do wymaganego minimum, o którym mowa w pkt. 4, nie wlicza się członków Zespołu, którego dotyczy skarga.


powrót na górę

Rozdział III. Zespół ds. Weryfikacji


§ 10

Zespół ds. Weryfikacji powoływany jest w celu bieżącego nadzoru na procesem weryfikowania umiejętności kajakowych w PSKK.


§ 11

Do zadań Zespołu ds. Weryfikacji należy:
a) prowadzenie centralnego rejestru certyfikatów wg PSKK i rozstrzyganie wszystkich bieżących spraw z tym związanych,
b) dbanie o dystrybucję kart PSKK,
c) dbanie o organizację szkoleń weryfikacyjnych.


§ 12

1. W skład Zespołu ds. Weryfikacji wchodzi od trzech do pięciu osób.

2. Członkami Zespołu ds. Weryfikacji mogą być tylko osoby będące weryfikatorami PSKK na stopniach 3 lub 4.


§ 13

Zespół ds. Weryfikacji działa w oparciu o "Instrukcję weryfikacji umiejętności indywidualnych oraz wydawania certyfikatów PSKK" (Załącznik nr 2 do Zasad szkolenia kajakowego w pionie kajakarstwa powszechnego PZKaj).


§ 14

Od decyzji Zespołu ds. Weryfikacji zainteresowanym przysługuje prawo do odwołania się w okresie miesiąca od daty wysłania pocztą elektroniczną kontrowersyjnej decyzji.


powrót na górę

Rozdział IV. Zespół ds. Szkolenia


§ 15

1. Skład Zespołu ds. Szkolenia tworzony jest spośród kandydatów zgłaszanych przez aktywne środowiska kajakowe w Polsce podczas Zgromadzenia Starszych Instruktorów na okres trwania kadencji Komisji Kajakarstwa Powszechnego PZKaj.

2. Członkiem Zespołu ds. Szkolenia, o którym mowa w pkt. 1, może być tylko osoba o kwalifikacjach Starszego Instruktora

3. Jeden z członków zespołu wyznaczany jest przez Przewodniczącego Komisji Kajakarstwa Powszechnego. W szczególnych przypadkach, w stosunku do osób o dużym doświadczeniu szkoleniowym, ale bez formalnego potwierdzenia stopniem Starszego Instruktora, Przewodniczący Komisji Kajakarstwa Powszechnego może zrezygnować ze stosowania zapisu pkt. 2.

4. Decyzje Zespołu ds. Szkolenia są prawomocne po formalnym powołaniu go przez Przewodniczącego Komisji Kajakarstwa Powszechnego PZKaj.


§ 16

1. W skład standardowego Zespołu ds. Szkolenia wchodzi od trzech do pięciu członków.

2. Członkowie Zespołu ds. Szkolenia wyłaniani są zgodnie z zasadą, aby reprezentowane były różne środowiska kajakowe i zapewnione potrzeby kluczowych obszarów kajakarstwa powszechnego w Polsce.

3. Zespół ds. Szkolenia może powoływać podzespoły lub ekspertów do opiniowania lub rozwiązywania specjalistycznych problemów. Eksperci lub podzespoły nie są członkami Zespołu, lecz stanowią ciało doradcze.

4. Pracom Zespołu ds. Szkolenia przewodniczy jeden z członków. Przewodniczenie ma charakter formalny sprowadzający się do bieżącej koordynacji prac Zespołu.

5. Wiążące decyzje Zespołu ds. Szkolenia podejmowane są w głosowaniu jawnym, zwykłą większością głosów. Głosowanie może być prowadzone drogą elektroniczną.

6. Od decyzji Zespołu ds. Szkolenia zainteresowanym przysługuje odwołanie się okresie miesiąca od daty wysłania pocztą elektroniczną kontrowersyjnej decyzji.


§ 17

Do zadań Zespołu ds. Szkolenia należy:
a) Opracowywanie programów w obowiązujących modułach szkoleniowych. Programy szczegółowe modułów powinny być okresowo analizowane i w miarę potrzeby dostosowywane do aktualnych potrzeb.
b) Certyfikowanie szkoleń w poszczególnych modułach oraz autoryzowanie tych przedsięwzięć, które spełniają wymogi niniejszej instrukcji.
c) Bieżący nadzór nad jakością Systemu Instruktorskich Modułów Szkoleniowych.
d) Bieżące ewidencjonowanie działalności kadry oraz okresowe orzekanie o ich aktualnej aktywności.
e) Aranżowanie centralnych szkoleń oraz egzaminów kwalifikacyjnych.
f) Potwierdzanie kompetencji kandydatów na podstawie dokumentacji dostarczanej przez zainteresowanych oraz przez Kierowników Szkoleń.
g) Potwierdzanie kwalifikacji kandydatów poprzez wystawianie ewidencjonowanych certyfikatów lub legitymacji.
h) Prowadzenie rejestru oraz publikowanie wydarzeń niebezpiecznych zgłaszanych do Zespołu ds. Szkolenia.
i) Przygotowywanie projektów dokumentów dotyczących funkcjonowania Systemu Instruktorskich Modułów Szkoleniowych.


§ 18

1. Nadzór nad jakością systemu szkolenia, o którym mowa w § 17 pkt. c, realizowany jest poprzez kontrolę dokumentacji szkoleniowej, wyrywkowe kontrole realizacji szkolenia oraz ocenę efektów szkolenia (ewaluacja, egzamin).

2. Działając w ramach nadzoru Zespołu ds. Szkolenia może delegować, upoważnionych przez siebie, instruktorów do wykonania czynności kontrolnych.


§ 19

Zespół ds. Szkolenia działa w oparciu o dokument "Instrukcja szkolenia kadry kajakarstwa powszechnego PZKaj" (Załącznik nr 3 do Zasad szkolenia kajakowego w pionie kajakarstwa powszechnego PZKaj).


powrót na górę

Rozdział V Zespół ds. Odwołań


§ 20

1. Skład Zespołu ds. Odwołań tworzony jest przez Zgromadzenia Starszych Instruktorów na okres trwania kadencji Komisji Kajakarstwa Powszechnego PZKaj.

2. Członkiem Zespołu ds. Odwołań może być tylko osoba o kwalifikacjach Starszego Instruktora.

3. W skład Zespołu ds. Odwołań wchodzi od trzech do pięciu osób.

4. Członkiem Zespołu ds. Odwołań nie może być osoba wchodząca w skład Zespołu ds. Weryfikacji lub Zespołu ds. Szkolenia.

5. Decyzje Zespołu ds. Odwołań są prawomocne po formalnym powołaniu go przez Przewodniczącego Komisji Kajakarstwa Powszechnego PZKaj.


§ 21

Do zadań Zespołu ds. Odwołań należy:
a) Przyjmowanie skarg dotyczących decyzji Zespołu ds. Weryfikacji oraz Zespołu ds. Szkolenia.
b) Przeanalizowanie racjonalności argumentów użytych w skardze. W tym celu Zespół może posłużyć się opiniami specjalistów z obszaru, którego dotyczy skarga.
c) W okresie jednego miesiąca od daty otrzymania skargi, przygotowanie dla Społeczności Starszych Instruktorów dokumentacji, wniosków oraz propozycji rozwiązań dla problemów, których dotyczy skarga.
d) W okresie dwu tygodni, od daty udostępnienia Starszym Instruktorom materiałów dotyczących skargi, zorganizowanie dyskusji oraz przeprowadzenie w systemie online głosowania nad propozycjami rozwiązań. Propozycje rozwiązań powinny zawierać również postulaty zgłaszane przez Starszych Instruktorów.
e) Opracowanie protokołu końcowego, upublicznienie go na stronie www oraz przesłanie kopii do:
- składającego skargę,
- Zespołu, którego decyzje były zaskarżone,
- Przewodniczącego Komisji Kajakarstwa Powszechnego.


Rozdział VI Postanowienia końcowe


§ 22

Regulamin wchodzi w życie z dniem przyjęcia ich przez Zarząd PZKaj. Okres przejściowy, w którym można odstąpić od niektórych wymagań regulaminu, ograniczających płynne wdrożenie wskazanych uregulowań, trwa do końca 2023 roku.


§ 23

Tracą moc obowiązującą zasady zawarte w Kwalifikacjach i Zasadach Szkolenia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej z dn. 14.05.2021 r.


powrót na górę

logo PZKaj Załącznik nr 5. Wymagane doświadczenie praktyczne kandydatów aplikujących do uzyskania kwalifikacji
w Systemie Instruktorskich Modułów Szkoleniowych

(pobierz Wymagane doświadczenie praktyczne kandydatów aplikujących do uzyskania kwalifikacji
w Systemie Instruktorskich Modułów Szkoleniowych)



Część A.
Doświadczenie wodniackie kandydatów na Młodszego Przewodnika i Młodszego Instruktora


Rozdział I. Kajakarstwo nizinne


§ 1

Od Kandydata wymaga się przepłynięcia fragmentów, co najmniej 5 różnych szlaków kajakowych.


§ 2

Długość zaliczanego fragmentu nie może być mniejsza niż 50 km.


§ 3

Zaliczane fragmenty muszą dotyczyć różnych szlaków, tzn. przepłynięcie wielokrotnie, wymaganej długości odcinka na jednej rzece, jest traktowane jako zaliczenie tylko jednego fragmentu szlaku.


powrót na górę

Rozdział II. Kajakarstwo górskie


§ 4

Od Kandydata wymaga się przepłynięcia 10 odcinków rzek o długości minimum 5 kilometrów każdy. Odcinek może być zaliczony, jeśli wystąpi na nim co najmniej jeden fragment o trudności ww2.


§ 5

Jeden odcinek można przepłynąć maksymalnie 2 razy. Oznacza to, że doświadczenie musi obejmować co najmniej 5 różnych tras.


§ 6

Spłynięcie odcinka rzeki może być zastąpione przez 2-godzinne pływanie na sztucznym torze z zastrzeżeniem, że zamiana ta może dotyczyć maksymalnie dwu odcinków.


powrót na górę

Rozdział III. Kajakarstwo morskie
§ 7

Od Kandydata wymaga się przepłynięcia 10 odcinków, o długości 15 kilometrów każdy, przy stanie morza co najmniej 2.


§ 8

Jeden odcinek można przepłynąć maksymalnie 2 razy, czyli doświadczenie musi obejmować co najmniej 5 różnych tras.


§ 9

Jeden z odcinków może stanowić minimum 2-godzinne pływanie na fali przybojowej.



powrót na górę

Część B.
Doświadczenie praktyczne kandydatów na Przewodnika i Instruktora


Rozdział IV. Zasady odbywania stażu kandydackiego


§ 10

Zasady odbywania stażu są tożsame dla wszystkich rodzajów kajakarstwa oraz aplikowanej kwalifikacji.


§ 11

Celem stażu jest ocena kompetencji osobistych i społecznych kandydata podczas rzeczywistych działań w jego środowisku kajakowym.


§ 12

1. Czas trwania stażu nie powinien być krótszy niż dwa lata.
2. W szczególnych przypadkach, w których kandydat może udowodnić swoje doświadczenie przewodnickie lub szkoleniowe uzyskane przed nadaniem kwalifikacji Młodszego Przewodnika/Instruktora, okres stażu może być krótszy.
3. Decyzję o skróceniu czasu trwania stażu lub zaliczeniu wcześniejszych doświadczeń przewodnickich/szkoleniowych na konto stażu podejmuje Zespół ds. szkolenia.


§ 13

W okresie stażu działania kandydata, w roli Młodszego Przewodnika/Instruktora, powinny być ocenione podczas minimum czterech, co najmniej dwudniowych przedsięwzięć (odpowiednio spływów lub szkoleń). Spełnienie tego wymogu nie wpływa na skrócenie czasu trwania stażu, o którym mowa w § 12 pkt.1.


§ 14

Wybór przedsięwzięć, o których mowa w § 13, spośród wszystkich zaproponowanych przez stażystę, należy do Obserwatora.


§ 15
Przy wyborze przedsięwzięć, o których mowa w § 14, należy kierować się zasadą, że przy stażu Młodszego Przewodnika powinny one umożliwiać obserwację działań związanych z prowadzeniem grupy spływowej, a przy stażu Młodszego Instruktora umożliwiać obserwację działań podczas zorganizowanych szkoleń kajakowych.


§ 16

1. Nadanie tytułu Obserwatora stażu należy do Zespołu ds. szkolenia.
2. Kandydatów na potencjalnych Obserwatorów stażu może zgłosić sam zainteresowany.
3. Działalność stażysty w każdym przedsięwzięciu, może być oceniana przez innego Obserwatora.
4. Wskazane jest, aby Obserwator posiadał co najmniej kwalifikację Przewodnika/Instruktora SIMS. Przy braku, w środowisku kajakowym stażysty, osób o odpowiednich kwalifikacjach dopuszcza się wystawienie oceny przez kierownika przedsięwzięcia kajakowego, np. Komandora spływu, właściciela wypożyczalni, organizatora imprezy rekreacyjnej itp.


§ 17

1. Ocena działań stażysty, poprzez wypełnienie protokołu obserwacji stażu oraz przesłania go do Zespołu ds. szkolenia, powinna być przeprowadzona bezpośrednio po obserwowanym przedsięwzięciu/imprezie.
2. Protokół oceniający działalność stażysty musi zostać dostarczony do Zespołu w ciągu miesiąca od momentu zakończenia przedsięwzięcia. Protokoły dostarczone po tym terminie nie będą uwzględniane w procesie nadawania kwalifikacji Przewodnika/Instruktora.


Rozdział V Postanowienia końcowe


§ 18

W stosunku do osób, które posiadają oraz potrafią udokumentować odpowiednie doświadczenie kajakowe, decyzję o poziomie i rodzaju kompetencji podejmuje każdorazowo Zespół ds. Szkolenia bazując na bieżącej aktywności chętnego.


§ 19

Zasady wchodzą w życie z dniem przyjęcia ich przez Zarząd PZKaj. Okres przejściowy, w którym Zespół może odstąpić od niektórych wymagań regulaminu, ograniczających płynne wdrożenie wskazanych uregulowań, trwa do końca 2023 roku.


§ 20

Tracą moc obowiązującą zasady zawarte w: - Kwalifikacje i Zasady Szkolenia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej z dn. 14.05.2021 r.


powrót na górę




AKTY PRAWNE ZWIĄZANE Z UPRAWIANIEM TURYSTYKI I REKREACJI KAJAKOWEJ. Stan prawny na dzień 15.07.2014 r.

Wyboru dokonała i komentarzem opatrzyła Natalia Chamerska.


Ustawa z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne


W ustawie (Art. 34) zostało stwierdzone, że: "...każdemu przysługuje prawo do powszechnego korzystania ze śródlądowych powierzchniowych wód publicznych, morskich wód wewnętrznych wraz z wodami Zatoki Gdańskiej i z wód morza terytorialnego..." , chyba że przepisy mówią inaczej (ustawa ta nie dotyczy ograniczeń związanych np. z całkowitym lub częściowym zakazem wstępu do rezerwatów przyrody i związanym z tym zakazem spływu kajakowego). Ponadto ustawa reguluje m.in. prawo własności wód (w tym terenów przybrzeżnych), dookreśla warunki korzystania z tych terenów oraz z urządzeń wodnych (np. śluzy, pochylnie, pomosty, przystanie), przedstawia zasady określania linii brzegowych i ochrony wód.


Ustawa z 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej


Ustawa odnosi się do kwestii związanych z uprawianiem żeglugi na wodach śródlądowych, przedstawia klasyfikację dróg wodnych, warunki poruszania się po szlakach wodnych, a także zasady bezpiecznej żeglugi.


Zarządzenie porządkowe Nr 14 Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni z 17 lipca 2013 r. w sprawie warunków uprawiania żeglugi na wodach morskich w celach rekreacyjno-sportowych.


Rozporządzenie ważne w zakresie kajakarstwa morskiego. Określone są w nim zasady dotyczące m.in., kiedy dozwolone jest uprawianie żeglugi na wodach portowych i torach wodnych czy też gdzie należy wodować i wpływać jednostkami pływającymi. Zakazuje się w nim prowadzenia jednostek pływających będąc pod wpływem alkoholu lub środków odurzających oraz pływania niesprawną i nie wyposażoną odpowiednio jednostką. Ponadto zarządzenie zobowiązuje osoby uprawiające żeglugę do rozpoczęcia żeglugi na własną odpowiedzialność po uprzednim zapoznaniu się z aktualnymi warunkami pogodowymi.


Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych


Ustawa odnosi się przede wszystkim do ratownictwa wodnego (podmioty uprawnione, nadzór). Ustanawia ona również zakaz prowadzenia w ruchu wodnym statku lub innego obiektu pływającego osobie w stanie po spożyciu alkoholu lub środków odurzających (Art. 7).


Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach


W ustawie umieszczone zostały warunki korzystania z terenów leśnych. Podaje ona, jakie typy lasów obejmowane są ochroną oraz jakie zasady obowiązują przy udostępnianiu lub zakazywaniu wstępu do lasów. Istotne są regulacje prawne dotyczące biwakowania w terenach zalesionych m.in. zakaz śmiecenia, biwakowania poza terenem wyznaczonym przez właściciela lasu lub nadleśniczego, hałasowania (za wyjątkiem konieczności wszczęcia alarmu), płoszenia zwierząt czy też używania otwartego ognia w odległości mniejszej niż 100 m od lasu. Nie przestrzeganie tych zasad może zakończyć się nałożeniem mandatu.


Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody


W ustawie omówione zostały m.in. formy ochrony przyrody (rezerwaty przyrody, parki krajobrazowe, pomniki przyrody, itp.) wraz z warunkami ich udostępniania i korzystania. Ustawa reguluje również zasady ochrony gatunkowej przyrody żywej i nieożywionej, zakazy dotyczące chwytania zwierząt i niszczenia zieleni pod ochroną gatunkową oraz przedstawia cele i podstawy planów ochrony.


Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 8 listopada 2001 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki krajoznawstwa i turystyki


Rozporządzenie określa formy i cele organizowania krajoznawstwa i turystyki dla dzieci i młodzieży, finansowania takiej działalności oraz przedstawia jakie obowiązki nałożone są na opiekuna i kierownika wycieczki. Na mocy tego rozporządzenia zgodę na organizację wycieczki lub imprezy musi wyrazić dyrektor szkoły i ma on za zadanie wyznaczyć kierownika spośród pracowników pedagogicznych lub spośród osób pełnoletnich z uprawnieniami kierownika wycieczek, instruktora harcerskiego czy też przewodnika turystycznego. Dodatkowo udział w wycieczce osób niepełnoletnich odbywa się po uzyskaniu zgody rodziców lub opiekunów.


Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach


W zakresie kajakarstwa w rozporządzeniu stwierdza się, że kajaki i łodzie, z których korzystają uczestnicy wycieczek należy wyposażyć w sprzęt ratunkowy, natomiast ze sprzętu pływającego powinny korzystać tylko osoby przeszkolone w zakresie jego obsługi i posługiwania się wyposażeniem ratunkowym. Ponadto rozporządzenie określa, w jakich warunkach można korzystać z kajaków i łodzi, a także przedstawia zasady postępowania powypadkowego.


Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (wraz z późniejszą zmianą z 9 grudnia 2009 r.)


Rozporządzenie reguluje m.in. warunki bezpieczeństwa oraz wymagania, jakie należy spełnić, aby zorganizować wypoczynek dla dzieci i młodzieży. Określa ponadto obowiązki kierownika placówki wypoczynkowej oraz kto i na jakich warunkach może zostać wychowawcą w takiej placówce.


Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych


Ustawa przedstawia uregulowania prawne dotyczące świadczenia profesjonalnych usług turystycznych (nie odnosi się ona do turystyki uprawianej amatorsko).


Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie


Ustawa określa zasady uprawiania i organizowania sportu m.in. w klubach, związkach czy placówkach oświatowych, przydzielania stypendiów sportowych czy też bezpieczeństwa w sporcie. Istotnym jest przepis, na którego podstawie można stwierdzić, że kwalifikacje Instruktora Rekreacji Ruchowej w specjalności kajakarstwo, uzyskane przed wejściem ustawy w życie, są ważne, ale na dzień dzisiejszy nie wymagane.


1. Pełna treść ustaw i rozporządzeń:
http://isap.sejm.gov.pl


2. Zarządzenie porządkowe Nr 2 Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni:
http://www.umgdy.gov.pl/?p=1166


powrót na górę





logo 	PZKaj ZINTEGROWANY SYSTEM KWALIFIKACJI

Wiosło nad głową Pojęcia podstawowe


Walidacja

Termin walidacja pochodzi od angielskiego słowa "validate" i oznacza sprawdzanie poprawności i zgodności z zadanymi kryteriami.
Jest to najczęściej wieloetapowy proces sprawdzania, czy – niezależnie od sposobu uczenia się – kompetencje wymagane dla danej kwalifikacji zostały osiągnięte. Walidacja prowadzi do certyfikacji.

Kwalifikacje

def. 1. Jest to „formalny wynik procesu oceny i walidacji (potwierdzenia efektów uczenia się) uzyskany w sytuacji, w której właściwy organ zgodnie z ustaloną procedurą stwierdził, że dana osoba osiągnęła efekty uczenia się zgodne z określonymi standardami”. „Formalny wynik” oznacza, że w wyniku przeprowadzenia określonej procedury dana osoba otrzymała jakiś dyplom, certyfikat bądź świadectwo.
def. 2. Określony zestaw efektów uczenia się zgodnych z ustalonymi standardami, których osiągnięcie zostało formalnie potwierdzone przez upoważnioną instytucję.

Certyfikowanie

Proces, w którego wyniku uczący się otrzymuje od upoważnionej instytucji formalny dokument, stwierdzający, że osiągnął określoną kwalifikację. Certyfikacja następuje po walidacji.

Deskryptory

Sformułowania opisujące pewne cechy na potrzeby porównywania efektów uczenia się. W europejskich i polskich Ramach Kwalfikacji deskryptory podzielono na trzy kategorie:

  • wiedza
  • umiejętności
  • kompetencje społeczne

Wiedza

Może być teoretyczna lub faktograficzna, a która oznacza efekt przyswajania informacji poprzez uczenie się. Jest zbiorem opisu faktów (danych), zasad, teorii i praktyk powiązanych z określoną dziedziną.

Umiejętności

Mogą być kognitywne tzn. umysłowe (myślenie logiczne, intuicyjne i kreatywne) oraz praktyczne (związane ze sprawnością manualną i korzystaniem z metod, materiałów, narzędzi i instrumentów). Umiejętności oznaczają zdolność do stosowania wiedzy i korzystania z know-how w celu wykonywania zadań i rozwiązywania problemów.

Kompetencje społeczne

Określa się w kategoriach odpowiedzialności i autonomii. Oznaczają one udowodnioną zdolność stosowania wiedzy, umiejętności oraz kompetencji osobowych, społecznych lub metodologicznych, okazywaną w pracy, nauce oraz w rozwoju osobistym.

powrót na górę

Wiosło nad głową Europejskie Ramy Kwalifikacji


Europejska Rama Kwalifikacji (ERK) to przyjęty w UE układ odniesienia umożliwiający porównywanie kwalifikacji uzyskiwanych w różnych krajach. W ERK wyróżniono 8 poziomów kwalifikacji określonych za pomocą wymagań dotyczących efektów uczenia się.


Poziom WiedzaUmiejętnościKompetencje społeczne
1 Podstawowa wiedza ogólna. Podstawowe umiejętności potrzebne do wykonywania prostych zadań. Praca lub nauka pod bezpośrednim nadzorem w zorganizowanym kontekście.
2 Praktyczna wiedza podstawowa w danej dziedzinie pracy lub nauki. Podstawowe umiejętności kognitywne i praktyczne potrzebne do korzystania z istotnych informacji w celu realizacji zadań i rozwiązywania ogólnych problemów przy użyciu zasad i prostych narzędzi. Praca lub nauka pod nadzorem
3 Znajomość faktów, zasad, procesów i pojęć ogólnych w danej dziedzinie pracy lub nauki. Zestaw umiejętności kognitywnych i praktycznych potrzebnych do realizacji zadań i rozwiązywania problemów poprzez wybieranie i stosowanie podstawowych metod, narzędzi i materiałów. Przyjęcie odpowiedzialności
4 Teoretyczna i praktyczna wiedza w szerszym kontekście danej dziedziny pracy lub nauki. Zakres umiejętności kognitywnych i praktycznych potrzebny do znajdowania rozwiązań danych problemów w określonej dziedzinie pracy lub nauki. Samodzielna organizacja zgodnie ze zdefiniowanymi wytycznymi w kontekście pracy lub nauki, która jest zazwyczaj przewidywalna, ale podlega zmianom.
5 Obszerna wiedza specjalistyczna, teoretyczna oraz praktyczna w danej dziedzinie pracy lub nauki i świadomość granic tej wiedzy. Pełen zakres umiejętności kognitywnych i praktycznych potrzebnych do znajdowania kreatywnych rozwiązań abstrakcyjnych problemów. Zarządzanie i nadzór zadań w kontekście działań związanych z pracą lub nauką, podlegających nieprzewidzianym zmianom.
6 Wiedza na poziomie zaawansowanym w danej dziedzinie pracy lub nauki, która obejmuje krytyczne zrozumienie teorii i zasad. Zaawansowane umiejętności, wykazywanie się kontrolą i innowacyjnością potrzebną do rozwiązywania trudnych i nieprzewidywalnych problemów w danej dziedzinie nauki lub pracy. Zarządzanie złożonymi działaniami lub projektami technicznymi lub profesjonalnymi, ponoszenie odpowiedzialności za podejmowanie decyzji w nieprzewidywalnych kontekstach związanych z pracą lub nauką.
7 Wysoce specjalistyczna wiedza, której część stanowi najnowszą wiedzę w danej dziedzinie pracy lub nauki, będąca podstawą oryginalnego myślenia. Krytyczna świadomość zagadnień w zakresie wiedzy w danej dziedzinie oraz na styku różnych dziedzin. Specjalistyczne umiejętności rozwiązywania problemów potrzebne do badań lub działalności innowacyjnej w celu tworzenia nowej wiedzy i procedur oraz integrowania wiedzy z różnych dziedzin
8 Wiedza na najbardziej zaawansowanym poziomie w danej dziedzinie pracy lub nauki oraz na styku różnych dziedzin. Najbardziej zaawansowane i wyspecjalizowane umiejętności i techniki, szczególnie w zakresie syntezy i oceny, potrzebne do rozwiązywania krytycznych problemów w badaniach i/lub działalności innowacyjnej oraz do poszerzania i ponownego określania istniejącej wiedzy i praktyki zawodowej. Autorytet, innowacyjność, autonomia, etyka naukowa i zawodowa oraz trwałe zaangażowanie w rozwój nowych idei i procesów w najważniejszych kontekstach pracy zawodowej lub nauki, w tym badań.

powrót na górę

Wiosło nad głową Polskie Ramy Kwalifikacji


W tabeli, przy opisie efektów uczenia się, użyto deskryptorów uniwersalnych oraz deskryptorów dotyczacych edukacji zawodowej.
(wg. Załącznika 2 do raportu pt: „Od Europejskich do Polskich Ram Kwalifikacji. Model Polskich Ram Kwalifikacji”;
http://www.kwalifikacje.edu.pl/download/dokumenty/Zalacznik_do_raportu_Zespolu_Ekspertow.pdf )


Poziom WiedzaUmiejętnościKompetencje społeczne
1
PRK uniwersalne
Ma podstawową wiedzę ogólną umożliwiającą rozumienie sensu, zasad i sposobu realizacji prostych zadań związanych z uczeniem lub pracą oraz z funkcjonowaniem w rodzinie i w środowisku nauki/pracy Ma opanowane podstawowe umiejętności potrzebne do wykonywania prostych zadań związanych z uczeniem się i/lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie i w środowisku pracy/nauki. Jest zdolny do odpowiedzialnego działania i współdziałania bez stałej obecności osoby nadzorujacej w zakresie prostych zadań zwiazanych z uczeniem lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie i w środowisku nauki/pracy.
1
PRK zawodowe
Ma podstawową wiedzę zawodową umożliwiajacą wykonywanie swoich zadań zawodowych Ma opanowane podstawowe umiejętności, potrzebne do wykonywania różnych, podobnych do siebie prostych prac charakteryzujacych się niewielką zmiennością. Jest zdolny do:
- wykonywania prac o pewnym stopniu samodzielności, ale pod kierunkiem i kontrolą.
- podejmuje w sposób odpowiedzialny wykonywanie swoich zadań zawodowych, w tym niebezpiecznych dla siebie działań związanych z wykonywaniem tych zadań
2
PRK uniwersalne
Ma podstawową wiedzę faktograficzną umożliwiajacą identyfikację rutynowych problemów oraz sposobów ich rozwiazywania, związanych z uczeniem się lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie, w środowisku nauki/pracy i we wspólnocie obywateli. Ma opanowane podstawowe umiejętności potrzebne do rozwiazywania rutynowych problemów związanych z uczeniem się i/lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie, w środowisku nauki/pracy i we wspólnocie obywateli. Jest zdolny do:
- podejmowania odpowiedzialnego działania w zakresie rozwiazywania rutynowych problemów związanych z uczeniem się lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie, w środowisku nauki/pracy i we wspólnocie obywateli bez obecności osoby nadzorującej
- współdziałania z innymi w rozwiązywaniu rutynowych problemów tego samego rodzaju bez stałej obecności osoby nadzorującej.
2
PRK zawodowe
Ma podstawową wiedzę zawodową umożliwiajacą rozpoznanie typowych problemów w zakresie wykonywanych zadań zawodowych oraz wybór właściwego sposobu ich rozwiązania. Ma opanowane podstawowe umiejętności potrzebne do:
- wykonywania prostych prac zmiennych oraz zadań zawodowych o przeciętnym stopniu trudności
- rozwiazywania typowych problemów w zakresie wykonywanych zadań zawodowych.
Jest zdolny do:
- wykonywania pracy indywidualnie bez bezpośredniego ukierunkowania i kontroli i/lub współdziałania w ramach małego zespołu, pod ogólnym nadzorem
- podejmowania w sposób odpowiedzialny swoich zadań zawodowych, w ty niebiezpiecznych (dla siebie i dla innych osób) działań związanych z wykonywaniem tych zadań.
3
PRK uniwersalne
Ma wiedzę z różnych dziedzin umożliwiającą rozumienie charakteru oraz sposobu rozwiązywania problemów związanych z uczeniem się lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie, w środowisku nauki/oracy i we wspólnocie obywateli. Ma opanowane różne komplementarne wzgledem siebie umiejętności potrzebne do rozwiązywania problemów związanych z uczeniem się i/lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie, w środowisku nauki/pracy i we wspólnocie obywateli. Jest zdolny do:
- odpowiedzialnego rozwiazywania problemów związanych z uczeniem się lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie, w środowisku nauki/pracy i we wspólnocie obywateli
- współdziałania w tym zakresie z innymi bez obecności osoby nadzorujacej.
3
PRK zawodowe
Ma wiedzę zawodową umożliwiajacą rozpoznawanie nietypowych problemów w zakresie wykonywanych zadań zawodowych oraz znajdowanie właściwego sposobu ich rozwiązania. Ma opanowane umiejętności potrzebne do:
- wykonywania złożonych i trudnych zadań zawodowych
- rozwiązywania nietypowych problemów w zakresie wykonywanych zadań zawodowych.
Jest zdolny do:
- wykonywania indywidualnie pracy samodzielnie (bez bieżącego ukierunkowania i kontroli) i/lub kierowania pracą małego zespołu albo nadzorowania go
- podejmowania w sposób odpowiedzialny działań związanych z samodzielnym wykonywaniem zadań zawodowych i/lub z kierowaniem małym zespołem albo nadzorowaniem jego pracy.
4
PRK uniwersalne
Ma wiedzę z wybranych dziedzin w zakresie umożliwiającym rozumienie istoty problemów związanych z uczeniem się lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie, w środowisku nauki/oracy i we wspólnocie obywateli. Ma opanowane różne umiejętności potrzebne do rozwiązywania skomplikowanych problemów związanych z uczeniem się i/lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie, w środowisku nauki/pracy i we wspólnocie obywateli. Jest zdolny do:
- samodzielnego rozwiazywania problemów związanych z uczeniem się lub pracą oraz funkcjonowaniem w rodzinie, w środowisku nauki/pracy i we wspólnocie obywateli
- podporządkowania się zespołowi wykonujacemu określone zadanie oraz kierowania niedużym zespołem wykonujacym zadanie
- podejmowania odpowiedzialnego działania w powyższych zakresach.
4
PRK zawodowe
Ma wiedzę zawodową umożliwiajacą diagnozowanie nietypowych problemów w zakresie związanym z wykonywaniem zadań zawodowych z uwzglednieniem uwarunkowań wewnętrznych (technicznych, organizacyjnych, społecznych) Ma opanowane umiejętności potrzebne do:
- wykonywania skomplikowanych, bardzo trudnych zadań zawodowych
- rozwiązywania nietypowych problemów z uwzględnieniem uwarunkowań wewnętrznych (technicznych, organizacyjnych, społecznych).
Jest zdolny do:
- wykonywania indywidualnej pracy całkowicie samodzielnie i/lub kierowania pracą zespołu średniej wielkości albo nadzorowania jego pracy
- podejmowania w sposób odpowiedzialny działań związanych z całkowicie samodzielnym wykonywaniem zadań zawodowych i/lub z kierowaniem zespołem średniej wielkosci albo nadzorowaniem jego pracy.
5
PRK uniwersalne
Ma wiedzę ogólną i szczegółową w wybranych zakresach pozwalajacą na rozumienie i rozwiązywanie problemów w kontekście uczenia się na poziomie studiów wyższych II stopnia i/lub pracy wymagajacej zaawansowanego (wysokoprofesjonalnego) przygotowania Ma opanowane wysoko profesjonalne umięjetności potrzebne do rozwiazywania problemów w kontekście uczenia się i/lub pracy Jest zdolny do:
- samodzielności i imocjatywy na róznych polach
- współpracy z innymi w ramach działań o różnym charakterze
- wypowiadania sądów w ważnych sprawach z uwzglednieniem etycznych wymiarów swojego postępowania.
5
PRK zawodowe
--- --- ---
6
PRK uniwersalne
Ma wiedzę ogólną w wybranej dziedzinie wiedzy i szczegółową w zakresie swoich specjalizacji pozwalajaca na rozumienie i rozwiazywanie jakosciowo nowych problemów w pracy wymagajacej zaawansowanego (wysokoprofesjonalnego) przygotowania specjalistycznego. Ma opanowane wysoko profesjonalne umiejętności specjalistyczne potrzebne do rozwiązywania jakosciowo nowych problemów w kontekście uczenia się i/lub pracy. Jest zdolny do działania na różnych polach w sferze publicznej i zawodowej z uwzględnieniem zobowiazań wynikających z pełnionych ról społecznych, w tym roli zawodowej.
6
PRK zawodowe
Ma wiedzę specjalistyczną umożliwiającą:
- wykonywanie skomplikowanych, bardzo trudnych zadań zawodowych
- planowanie, wykonywanie lub kierowanie wykonaniem operacji składających się z zespołów zadań zawodowych wymagających innowacyjnego i twórczego podejścia
- rozwiazywanie nietypowych problemów z pogranicza różnych dziedzin działalności z uwzglednieniem uwarunkowań wewnętrznych i zewnętrznych, w tym międzynarodowych (regulacje prawne, tradycja, obyczaje, polityka gospodarcza i/lub społeczna, sytuacja narynku pracy, nastroje społeczne itp.)
Ma opanowane umiejętności potrzebne do:
- wykonywanie skomplikowanych, bardzo trudnych zadań zawodowych wymagajacych wysoko zaawansowanej specjalistycznej wiedzy
- planowania, wykonywania lub kierowania wykonaniem operacji składających się z zespołów zadań zawodowych wymagających innowacyjnego i twórczego podejścia
- rozwiazywania nietypowych problemów z pogranicza różnych dziedzin działalności z uwzglednieniem uwarunkowań wewnętrznych i zewnętrznych, w tym międzynarodowych (regulacje prawne, tradycja, obyczaje, polityka gospodarcza i/lub społeczna, sytuacja narynku pracy, nastroje społeczne itp.)
Jest zdolny do:
- indywidualnego wykonywania całkowicie samodzielnie specjalistycznej pracy wymagającej wysoko zaawansowanej wiedzy i umiejętności
- kierowania pracą dużego zespołu w warunkach ryzyka i niepewności, albo jej nadzorowania
- podejmowania w sposób odpowiedzialny działań zwiazanych z kierowaniem dużym zespołem w warunkach ryzyka i niepewności albo nadzorowaniem jego pracy.
7
PRK uniwersalne
--- --- ---
7
PRK zawodowe
---. --- ---
8
PRK uniwersalne
--- --- ---
8
PRK zawodowe
--- --- ---

powrót na górę

Wiosło nad głową Sektorowa Rama Kwalifikacji w Sporcie


Prezentowana Sektorowa Rama Kwalifikacji w Sporcie obejmuje kwalifikacje kadr sportu, tj. trenerów, instruktorów, animatorów i in. kwalifikacje, potwierdzające przygotowanie do realizacji zajęć sportowych lub procesu treningowego w sporcie. SRKS nie jest punktem odniesienia dla kwalifikacji sędziów, działaczy sportowych, menedżerów sportu, zawodników i in., które wymagają odrębnego opracowania.


Słowniczek stosowanych w SRKS pojęć


Proces treningowy w sporcie

Wieloetapowy proces polegający na ukierunkowanym poddawaniu organizmu stopniowo rosnącym obciążeniom wysiłkowym, w wyniku czego następuje adaptacja oraz podnoszenie lub utrzymanie poziomu poszczególnych zdolności motorycznych i umiejętności ruchowych. Jest to proces zróżnicowany w kolejnych etapach uczestnictwa w sporcie ze względu na możliwości biologiczne ustroju oraz założone cele treningowe. Uwzględniając podaną wyżej definicję ”sportu”, pod pojęciem procesu treningowego w sporcie autorzy rozumieją zarówno trening ukierunkowany na mistrzostwo sportowe oraz tzw. trening zdrowotny, ukierunkowany na utrzymanie i/lub poprawę zdrowia lub hamowanie procesów inwolucyjnych poprzez aktywność fizyczną. Planowanie, organizowanie i prowadzenie procesu treningowego w sporcie wymaga uwzględnienia perspektywy długoterminowej.

Zajęcia sportowe

(inaczej: lekcja, jednostka treningowa, sesja treningowa, trening) to najmniejszy element czasowo-organizacyjny dla uczestnictwa w sporcie. Zajęcia mają część wstępną, główną i końcową, w których realizowane są specyficzne dla nich zadania. Budowa i treść zajęć zależy od wielu czynników, w tym np. od rodzaju sportu, zaawansowania i wieku uczestników, dostępnych warunków realizacji zajęć. W przypadku, gdy zajęcia stanowią ogniwo procesu treningowego w sporcie rozpatruje się je z perspektywy długoterminowej. Jednakże z uwagi na fakt, że na rynku usług sportowych głównie w obszarze sportu powszechnego pojedyncze zajęcia lub zajęcia łączone w mikrocykle, np. 7-iodniowe stanowią popularny produkt - planowanie, organizowanie i prowadzenie zajęć sportowych wymaga koncentracji przede wszystkim na bieżących zadaniach i ich bezpośrednich skutkach. .

Metoda w sporcie

Zespół czynności oraz środków stosowany w sposób powtarzalny dla osiągnięcia zaplanowanego celu w sporcie. Ze względu na różne cele stawiane w sporcie należy rozróżniać różne klasyfikacje podziału metod:

  • metody nauczania ruchu (np. syntetyczna, analityczna i kombinowana)
  • metody kształtowania sprawności fizycznej (np. metody ciągłe, przerywane)
  • metody realizacji zadań w sporcie przy uwzględnieniu stopnia aktywności uczestnika sportu (np. metody odtwórcze: naśladowcza – ścisła, zadaniowa – ścisła, programowego uczenia się; metody proaktywne: metoda zabawowa, metoda bezpośredniej celowości ruchu, programowanego usprawniania się; metody kreatywne: metoda ruchowej ekspresji twórczej, metoda problemowa)
  • metody edukacyjne i wychowawcze.

Forma w sporcie

Odnosi się do czasowo-przestrzenno-organizacyjnych warunków realizacji zadań w sporcie. Należy uwzględniać następujące klasyfikacje:

  • formy porządkowe (np. ustawienia podstawowe; szereg, dwuszereg, rząd) oraz ćwiczebne (rozsypka, półkole, koło czołem do wewnątrz, czworobok)
  • formy prowadzenia zajęć (indywidualna, zespołowa, frontalna, obwodu ćwiczebnego, strumieniowa – tor przeszkód).

Środki w sporcie

Zespół ćwiczeń, procedur i czynności oraz przedmiotów i urządzeń, za których pośrednictwem oddziałuje się na organizm człowieka w zależności od potrzeb z uwzględnieniem indywidualnych zainteresowań i w określonych celach.Środki można podzielić na:

  • Ćwiczenia (np. wszechstronne, ukierunkowane, specjalistyczne)
  • Środki metodyczne – objaśnienie, pokaz, instruowanie, korygowanie, polecanie, zachęcanie, zadania ruchowe, akustyczne środki pomocnicze, rytm, kontrolowanie
  • Środki dydaktyczne – przybory, przyrządy i urządzenia sportowe typowe oraz nietypowe, środki dydaktyczne niezbędne do przekazu informacji, muzyka i plener.


Wyznaczniki sektorowe w SKRS.


Wyznaczniki sektorowe to wymagania kluczowe dla sektora (np. kompetencje niezbędne do wykonywania zadań zawodowych charakterystycznych dla tego sektora lub niezbędne dla realizacji najważniejszych jego celów).

W celu opisania charakterystyk poszczególnych poziomów sektorowej ramy kwalifikacji w sporcie zostały wykorzystane następujące wyznaczniki sektorowe:

1. Orientacja na czynności warunkujące realizację zajęć lub proces treningowy w sporcie...

...obejmująca następujące zadania:

  • diagnozowanie do uczestnictwa w sporcie,
  • planowanie, organizację i prowadzenie zajęć i/lub procesu treningowego,
  • kontrolę i ocenę efektów treningowych,
  • zapewnianie bezpieczeństwa uczestnikom sportu,
  • przygotowanie sprawnościowe i techniczne do realizacji zajęć i/lub procesu treningowego w sporcie.

2. Orientacja na metody, formy, środki stosowane w zajęciach lub w procesie treningowym w sporcie...

...odnosząca się do specyfiki danego sportu, determinującej zespół ćwiczeń, procedur i czynności oraz przedmiotów i urządzeń, a także czasowo-przestrzenno-organizacyjnych warunków realizacji celów i zadań w sporcie.

3. Orientacja na uwarunkowania i psychospołeczne aspekty uczestnictwa w sporcie ...

...wynikająca z założenia, że uczestnictwo w sporcie determinowane jest takimi zmiennymi jak: płeć, wiek, wykształcenie, status ekonomiczny, stan zdrowia, styl życia, umiejętności ruchowe, dostępność obiektów, urządzeń i sprzętu, uwarunkowania środowiska naturalnego, wsparcie społeczne, moda, odziaływanie mediów i in. Mnogość czynników determinujących uczestnictwo w sporcie, a także fakt, że sport jest działaniem dobrowolnym człowieka, podejmowanym w czasie wolnym, powoduje, że w pracy z uczestnikiem sportu konieczne są:

  • indywidualizacja realizowanych zadań,
  • przygotowanie zawodowe w zakresie komunikacji i motywowania do sportu,
  • dbanie o atmosferę i atrakcyjność zajęć/procesu treningowego,
  • działania edukacyjno-wychowawcze.

4. Orientacja na efekt uczestnictwa w sporcie: zdrowie i/lub poziom sportowy ...

...wynikająca z głównych celów podejmowania sportu. Obejmuje działania ukierunkowane na:

  • promocję zdrowego stylu życia,
  • prewencję pierwotną i wtórną chorób niezakaźnych poprzez regularną aktywność fizyczną,
  • działania ukierunkowane na współzawodnictwo sportowe w danym sporcie.

5. Orientacja na aspekty wspomagające działalność zawodową w sporcie ...

...obejmująca korzystanie z osiągnięć nauki oraz osiągnięć z innych, wspomagających obszarów działalności zawodowej (np. medycyny, fizjoterapii, dietetyki i in.), a w sporcie kwalifikowanym także działania organizacyjne poza procesem szkolenia sportowego, działania socjalno-bytowe i kontrolę systemu jakości pracy.


SEKTOROWE RAMY KWALIFIKACJI W SPORCIE.


Poziom WiedzaUmiejętnościKompetencje społeczne
2
SKRS
- Zna podstawowe zasady organizowania i prowadzenia zajęć sportowych.
- Zna metody, formy i środki stosowane w danym sporcie (w tym np.
- Zna powszechnie używane pojęcia dla danego sportu.
- Zna podstawowe funkcje sportu.
- Zna i rozumie zasady współzawodnictwa sportowego.
- Potrafi asystować w organizowaniu i prowadzeniu zajęć sportowych.
- Potrafi prowadzić fragmenty zajęć sportowych z pomocą i/lub pod bezpośrednim nadzorem.
- Potrafi demonstrować podstawowe ćwiczenia dla danego sportu.
- Potrafi przekazywać uczestnikom sportu informacje niezbędne do udziału w sporcie oraz zachęcać ich do aktywności fizycznej.
- Potrafi przygotowywać obiekty i urządzenia do zajęć sportowych.
- Potrafi udzielić pierwszej pomocy przedmedycznej.
- Potrafi stosować się do przepisów BHP oraz uwarunkowań prawnych działalności sportowej.
- Jest gotów do uwzględnienia łatwych do przewidzenia skutków uczestnictwa w realizowanych zajęciach sportowych.
- Jest gotowy do przyjmowania wskazówek dotyczących jego pracy i stosowania się do nich.
- Jest gotów do promowania sportu oraz zasady fair play poprzez własną postawę.
- Jest gotów do dbałości o sprawność fizyczną niezbędną do prawidłowego demonstrowania ćwiczeń fizycznych.
3
SKRS
- Rozumie zasady planowania, organizowania, prowadzenia i monitorowania zajęć w danym sporcie.
- Zna i rozumie zasady organizacji małych przedsięwzięć sportowych (np. zawodów, festynów sportowych).
- Rozumie zasady stosowania metod, form i środków w realizacji zajęć w danym sporcie.
- Zna terminologię specyficzną dla danego sportu.
- Zna i rozumie potrzeby, motywy i bariery do uczestnictwa w zajęciach i przedsięwzięciach sportowych.
- Zna i rozumie style kierowania grupą uczestników zajęć.
- Zna i rozumie rolę sportu, w szczególności w aspekcie prozdrowotnego stylu życia oraz podnoszenia sprawności fizycznej i umiejętności sportowych.
- Potrafi samodzielnie planować, organizować, prowadzić i monitorować zajęcia sportowe i małe przedsięwzięcia sportowe w oparciu o gotowy schemat pracy, modyfikując go z uwzględnieniem możliwości, potrzeb i zainteresowań uczestników oraz warunków zewnętrznych.
- Potrafi rozwiązywać samodzielnie typowe problemy pojawiające się w czasie realizacji zajęć i małych przedsięwzięć sportowych (np. zróżnicowany poziom sprawności i umiejętności, różne cele i potrzeby w grupie uczestników zajęć).
- Potrafi dobierać metody, formy i środki typowe dla danego sportu do możliwości, potrzeb i zainteresowań uczestników zajęć oraz warunków zewnętrznych.
- Potrafi objaśniać i nauczać zasadniczych ćwiczeń dla danego sportu.
- Potrafi porozumiewać się z uczestnikami sportu, przy świadomym zastosowaniu narzędzi komunikacji i motywacji (np. pochwał)
- Potrafi dostosowywać styl kierowania grupą ćwiczebną do celów i potrzeb jej uczestników.
- Potrafi planować, organizować i prowadzić zajęcia i przedsięwzięcia sportowe, dbając o atrakcyjność i atmosferę ich przebiegu.
- Potrafi wykorzystywać nowe technologie wspomagające uczestnictwo w zajęciach sportowych.
- Jest gotów do ponoszenia odpowiedzialności za rzetelną realizację zajęć i małych przedsięwzięć sportowych oraz bezpieczeństwo i zdrowie uczestników.
- Jest gotów do wykorzystania bieżących oraz odroczonych w czasie skutków uczestnictwa w prowadzonych zajęciach i małych przedsięwzięcia sportowych.
- Jest gotów do dokonywania bieżącej oceny wykonywanych zadań.
- Jest gotów do monitorowania osób o niższych kwalifikacjach w sporcie.
- Jest gotów do systematycznego uzupełniania swojej wiedzy i umiejętności z zakresu prowadzonych zajęć sportowych.
- Jest gotów do promowania sportu poprzez działania edukacyjno-informacyjne.
4
SKRS
- Rozumie zasady diagnozowania, planowania, organizowania, prowadzenia, kontroli i oceny procesu treningowego w sporcie.
- Zna i rozumie zasady stosowania metod, form i środków w procesie treningowym w sporcie przy typowych celach treningowych (takich jak np. redukcja masy ciała, poprawa sprawności fizycznej, nauczanie umiejętności technicznych i taktycznych w sporcie).
- Zna i rozumie zadania pracy edukacyjno-wychowawczej w sporcie.
- W zależności od ukierunkowania działań zawodowych na zdrowie lub poziom sportowy zna i rozumie zasady i metody wdrażania uczestników sportu do prozdrowotnego stylu życia lub współzawodnictwa sportowego w danym sporcie.
- Potrafi samodzielnie planować, organizować, prowadzić, kontrolować i oceniać proces treningowy w sporcie z uwzględnieniem zainteresowań, możliwości i potrzeb uczestnika sportu oraz świadomie wyselekcjonowanych metod i narzędzi pracy.
- Potrafi rozpoznawać i samodzielnie rozwiązywać typowe problemy pojawiające się w procesie treningowym (np. spadek motywacji i/lub problemy organizacyjne utrudniające systematyczne uczestnictwo w sporcie).
- Potrafi dostosować metody, formy i środki do uwarunkowań rozwoju ontogenetycznego, celów i postępów treningowych.
- Potrafi dostosować narzędzia komunikacji i motywacji do potrzeb uczestników sportu i do etapu procesu treningowego.
- Potrafi wykorzystać nowe technologie wspomagające proces treningowy w sporcie.
- Jest gotów do ponoszenia odpowiedzialności za rzetelną realizację procesu treningowego w sporcie oraz za zdrowie i bezpieczeństwo jego uczestników.
- Jest gotów do dokonywania bieżącej i okresowej oceny wykonywanych działań.Jest gotów do świadomego postępowania zgodnie z zasadami etyki zawodowej.
- W swoich zadaniach zawodowych jest gotów do efektywnej współpracy z małym zespołem specjalistów.
- Jest gotów do koordynowania i oceniania pracy osób o niższych kwalifikacjach w sporcie.
- Jest gotów do śledzenia trendów w rozwoju sportu wspierających proces samokształcenia.
- Jest gotów do kształtowania potrzeby dbałości o ogólną edukację uczestników sportu.
5
SKRS
- Rozumie rozwiązania pozwalające na samodzielną realizację procesu treningowego w sporcie z osobami o specyficznych potrzebach (np. zdrowotnych, ukierunkowanych na osiągnięcia sportowe).
- Zna i rozumie różnorodne zasady doboru metod, form i środków wykorzystywanych w danym sporcie, również w kontekście specyficznych potrzeb uczestników sportu.
- W zależności od ukierunkowania działań zawodowych na zdrowie lub poziom sportowy zna różnorodne rozwiązania technologiczne i osiągnięcia naukowe w zakresie specyficznych potrzeb uczestników sportu.
- Zna podstawowe pojęcia i zjawiska z innych, wspierających obszarów działalności zawodowej.
- Potrafi realizować proces treningowy w sporcie w kontekście specyficznych potrzeb jego uczestników (np. zdrowotnych, ukierunkowanych na konkretne osiągnięcia sportowe).
- Potrafi rozpoznawać i rozwiązywać problemy pojawiające się w realizacji procesu treningowego wynikające ze specyficznych potrzeb uczestników sportu.
- Potrafi analizować i oceniać zasadność metod, form i środków stosowanych w danym sporcie.
- Potrafi objaśniać i nauczać złożonych zadań ruchowych (np. ćwiczeń uwzględniających ograniczenia zdrowotne, ćwiczeń o wysokim stopniu trudności technicznej).
- Potrafi wykorzystywać różnorodne narzędzia komunikacji i motywacji w kontekście specyficznych potrzeb i uwarunkowań uczestnictwa w sporcie (np. zdrowotnych, sytuacji stresogennych wynikających z rywalizacji sportowej).
- W realizacji zadań potrafi wykorzystywać wiedzę z różnych dziedzin nauki.
- Jest gotów do efektywnej współpracy i komunikacji ze specjalistami z innych, wspierających obszarów zawodowych (np. z lekarzem, fizjoterapeutą).
- Jest gotów do przekazywania swojej wiedzy i umiejętności w środowisku sportowym, w szczególności poprzez szkolenie osób o niższych kwalifikacjach.
- Jest gotów do promowania zasad etyki zawodowej specyficznej dla realizacji treningu sportowego w środowisku sportowym.
- Jest gotów do oceniania poziomu swojej wiedzy i umiejętności oraz dostrzega własne ograniczenia i planuje swój rozwój zawodowy.
6
SKRS
- Kompleksowo rozumie proces treningowy w sporcie, w tym realizowany w nietypowych warunkach dla danego sportu (np. w różnych warunkach geoklimatycznych i środowiskowych, podczas rekonwalescencji w procesie szkolenia sportowego).
- Zna i rozumie innowacyjne technologie i rozwiązania stosowane w danym sporcie (np. nowoczesne materiały lub sprzęt sportowy, nowoczesne programy ćwiczeń).
- Zna strukturę i zadania krajowych i międzynarodowych organizacji działających w danym sporcie.
- Zna wybrane pojęcia i rozumie teorie z pokrewnych dziedzin nauki, umożliwiające wielokierunkowe działania analityczno-rozwojowe w sporcie.
- Potrafi realizować proces treningowy w sporcie w nietypowych warunkach (np. w różnych warunkach geoklimatycznych i środowiskowych, podczas rekonwalescencji w procesie szkolenia sportowego).
- Potrafi wprowadzać innowacyjne rozwiązania do procesu treningowego w sporcie, w tym umożliwiające wysoki poziom indywidualizacji pracy z uczestnikiem sportu.
- Potrafi formułować i rozwiązywać samodzielnie problemy zawodowe z wykorzystaniem nowej wiedzy, także z innych dziedzin.
- Potrafi stosować metody, formy i środki treningu niestandardowe dla danego sportu (np. zapożyczone z innych sportów i dziedzin).
- Potrafi analizować proces treningowy przy wsparciu nowoczesnej technologii.
- Potrafi świadomie selekcjonować narzędzia komunikacji, m. in pozwalające. na rozwiązywanie sytuacji konfliktowych wśród uczestników sportu (np. przez negocjowanie i kompromis).
- Potrafi analizować wzorce i uwarunkowania zachowań prozdrowotnych i prosportowych.
- Potrafi inicjować i kierować przedsięwzięciami w danym sporcie, w tym ukierunkowanymi na promocję prozdrowotnego stylu życia i/lub promocję danego sportu.
- Potrafi stosować badania diagnostyczno-kontrolne w procesie treningowym.
- Potrafi interpretować i uwzględniać w swoich zadaniach zawodowych wyniki badań (np. fizjologicznych, biochemicznych, biomechanicznych, psychologicznych) w kontekście uczestnictwa w sporcie.
- Potrafi wykorzystywać aparaturę naukowo-badawczą, wspierającą jego zadania zawodowe.
- Jest gotów do podejmowania odpowiedzialność za pracę zespołową ukierunkowaną na analizę i krytyczną ocenę procesu treningowego w sporcie.
- W swoich zadaniach zawodowych jest gotów do kierowania zespołem współpracowników. Jest gotów do dzielenia się swoją wiedzą i umiejętnościami z przedstawicielami różnych środowisk.
- Jest gotów do promowania zasad etyki zawodowej specyficznej dla realizacji treningu sportowego w kontaktach międzyśrodowiskowych.
7
SKRS
- Zna międzynarodowe i zagraniczne systemy szkolenia w danym sporcie.
- Zna techniki autoprezentacji i budowy autorytetu w środowisku sportowym.
- Zna kreatywne rozwiązania stosowane w sporcie.
- Potrafi opracowywać zasady i rekomendacje do realizacji procesu treningowego w sporcie.
- Potrafi modyfikować metody, formy i środki treningowe w oparciu o wykorzystanie aparatury naukowo-badawczej.
- Potrafi wdrażać autorskie rozwiązania stosowane w czasie uczestnictwa/współzawodnictwa w sporcie.
- Potrafi projektować badania diagnostyczno-kontrolne uwzględniając wymogi i indywidualne predyspozycje uczestników danego sportu.
- Potrafi kreatywnie korzystać ze światowego dorobku różnych dziedzin nauki.
- Jest gotów do kreowania pozytywnego wizerunku sektora sportu.
- Jest gotów do kształtowania postawy etycznej wśród uczestników sportu.
- Jest gotów do inspirowania ustawicznego kształcenia się i rozwijania kwalifikacji zawodowych przedstawicieli środowiska sportu.
- Jest gotów do wyzwalania kreatywności zachowań i samodzielności działania wśród uczestników sportu.

powrót na górę