Szkolenia nadzorowane przez Zespół posiadają akredytację Komisji Turystyki i Rekreacji Polskiego Związku Kajakowego. Oznacza to, że zarówno organizacja szkoleń, programy oraz wymagania egzaminacyjne są zgodne z obowiązujacymi, w pionie kajakarstwa powszechnego, regulaminami, instrukcjami i programami szkolenia, a w szczególności:



Uprawianie turystyki i rekreacji kajakowej nie jest zawieszone w próżni prawnej - regulowane jest przez szereg ustaw i rozporządzeń. Powinien je znać każdy kajakarz, a w szczególności aktywnie działający instruktor niezależnie od tego czy prowadzi grupę spływową, szkoli lub organizuje imprezę kajakową.
Poniżej zamieszczamy wykaz aktów prawnych, do których warto zajrzeć przed wyruszeniem na szlak.

logo
			             PZKaj Regulamin Instruktora Turystyki i Rekreacji PZKaj
Cz. 1 Kwalifikacje Instruktora Turystyki i Rekreacji Kajakowej

(pobierz Kwalifikacje i Zasady Szkolenia w formacie pdf)



Rozdział I Postanowienia ogólne


§ 1

1. Obszarem aktywności Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej jest kajakarstwo powszechne, rekreacyjno-turystyczne.


2. Odpowiednio do swoich kwalifikacji Instruktorzy Turystyki i Rekreacji Kajakowej prowadzą działania w zakresie:


3. Rolą Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej jest zapewnienie opieki oraz wzięcie odpowiedzialności za bezpieczeństwo osób uprawiających aktywność ruchową w kajaku i kanadyjce.


4. Poziom wymaganych umiejętności oraz uprawnienia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej określa niniejszy dokument łącznie z przedmiotowymi załącznikami.


5. Kwalifikacje Instruktora Turystyki i Rekreacji Kajakowej nie mogą być nadane w drodze wyróżnienia i nie mogą nosić znamion odznaczenia honorowego.


§ 2

1. Kwalifikacje Instruktora Turystyki i Rekreacji Kajakowej, w zależności od przypisanego im stopnia samodzielności i odpowiedzialności, umiejscowione są na trzech poziomach:


2. Adekwatnie do wymaganych kwalifikacji, wynikających z zakresu działań w sporcie powszechnym oraz pełnionej tam roli poszczególne poziomy mieszczą w sobie:


3. Poszczególne kwalifikacje nadaje Komisja Kajakarstwa dla Wszystkich Polskiego Związku Kajakowego, zwana dalej Komisją. Bieżący nadzór nad szkoleniem i działalnością Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej Komisja wypełnia za pośrednictwem Multilateralnego Zespołu ds. kształcenia kajakowych kadr turystycznych, zwanego dalej Zespołem.


4. Kwalifikacje nadawane są w określonych rodzajach kajakarstwa – nizinnym, morskim lub górskim.


5. Tytuł Instruktora Turystyki i Rekreacji Kajakowej nadawany jest dożywotnio natomiast uprawnienia z tego wynikające zostają zawieszone przy braku aktywności. Zawieszenie uprawnień może nastąpić wyłącznie w sytuacjach i w trybie omówionym w §19.




Rozdział II Tryb i warunki uzyskiwania stopni instruktorskich


§ 3

Status Animatora może uzyskać osoba, która:


§ 4

Status Młodszego Przewodnika może uzyskać osoba, która:


§ 5

Status Młodszego Instruktora może uzyskać osoba, która:


§ 6

1. Dla kwalifikacji na poziomie pierwszym dopuszcza się odstąpienie od wymogu pełnoletniości przy spełnieniu następujących warunków:

a) Udział w szkoleniu niepełnoletniego uczestnika może odbywać się tylko za pisemną zgodą rodzica lub opiekuna prawnego.

b) Uprawnienia mogą być nadane niepełnoletniemu dopiero po ukończeniu 16 lat.

c) Wszystkie działania wynikające z nabytych uprawnień, do czasu uzyskania pełnej zdolności do czynności prawnych, mogą być wykonywane tylko pod bezpośrednim nadzorem Przewodnika, Instruktora lub Starszego Instruktora za pisemną zgodą rodzica lub opiekuna prawnego.


2. Nadzór bezpośredni, o którym mowa w pkt. 1c, oznacza obecność nadzorującego instruktora w grupie spływowej (podgrupie w przypadku szkolenia), w której funkcjonuje niepełnoletni.


3. O wieku, w którym niepełnoletni może przystąpić do szkolenia, decyduje rodzic lub opiekun prawny, jednak o udziale niepełnoletniego w module szkoleniowym każdorazowo decyduje Kierownik Szkolenia.


§ 7

Status Przewodnika może uzyskać osoba, która:

a) Ukończyła 18 lat.

b) Zaliczyła z wynikiem pozytywnym, wymagane dla tej kwalifikacji, wszystkie moduły tematyczne oraz wymagania wskazane w cz. 2 niniejszego dokumentu.


§ 8

Status Instruktora może uzyskać osoba, która:

a) Ukończyła 18 lat.

b) Posiada minimum wykształcenie średnie.

c) Ma kwalifikacje Młodszego Przewodnika.

d) Zaliczyła z wynikiem pozytywnym, wymagane dla tej kwalifikacji, wszystkie moduły tematyczne oraz wszystkie wymagania wskazane w cz. 2 niniejszego dokumentu


§ 9

Status Starszego Instruktora może uzyskać Instruktor, który ma kwalifikacje Przewodnika oraz zaliczył z wynikiem pozytywnym, wymagane dla tej kwalifikacji, wszystkie moduły tematyczne oraz spełnił wszystkie wymagania wskazane w cz. 2 niniejszego dokumentu.



Rozdział III Umiejętności i uprawnienia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej


§ 10

1. Animator może funkcjonować w grupie spływowej tylko na szlaku o stopniu trudności odpowiadającym jego kwalifikacjom technicznym.


2. Animator jest przygotowany do pełnienia funkcji organizacyjnych w grupie spływowej za wyjątkiem funkcji odpowiedzialnych za przebieg spływu oraz wybór trasy na wodzie.


§ 11

1. Młodszy Przewodnik jest przygotowany do samodzielnego przeprowadzenia instruktażu z techniki pływania oraz do prowadzenia grupy tylko pod nadzorem Przewodnika, Instruktora lub Starszego Instruktora na szlaku, który wcześniej przepłynął, o stopniu trudności, odpowiednio do swojej specjalności:

a) Do ZWC na szlaku nizinnym.

b) Do WW2 na rzece górskiej.

c) Do stanu morza 2.


2. Sprawowanie nadzoru nad pełnoletnim Młodszym Przewodnikiem, o którym mowa w pkt.1, nie wymaga bezpośredniej obecności (tzw. nadzór bezpośredni) podczas prowadzenia grupy. Może ograniczyć się do nadzoru nad prawidłowym, zapewniającym bezpieczeństwo uczestnikom, procesem planowania spływu oraz nad organizacją płynięcia (tzw. nadzór pośredni). O sposobie nadzoru (pośredni lub bezpośredni) decyduje instruktor nadzorujący, biorąc pod uwagę doświadczenie Młodszego Przewodnika, charakter szlaku oraz rodzaj grupy spływowej..


3. Młodszy Przewodnik, działając jednoosobowo, może prowadzić tylko grupy spływowe bez ograniczeń psychofizycznych, niewymagające szczególnego traktowania.


4. Młodszy Przewodnik, działając jednoosobowo, może prowadzić grupę nie większą niż 5 osad na szlaku nizinnym oraz do 3 osad w górach i na morzu.


5. Młodszy Przewodnik działający w zespole, może prowadzić grupę:

a) Do 10 osad na dowolnym nizinnym szlaku kajakowym,

b) Do 5 osad na rzece górskiej oraz na morzu.


6. Skład zespołu, o którym mowa w pkt. 5, określa Przewodnik, Instruktor lub Starszy Instruktor w ramach sprawowanego nadzoru nad działaniami Młodszego Przewodnika.


§ 12

1. Przewodnik posiada kwalifikacje pozwalające mu na decydowanie o liczebności prowadzonej grupy odpowiednio do stopnia trudności szlaku/stanu morza oraz do zasobów kadrowych, jakimi dysponuje przy realizacji spływu.


2. Przewodnik jest przygotowany do:

a) Samodzielnego prowadzenia grupy, odpowiednio do swojej specjalności:

- na dowolnym nizinnym szlaku kajakowym (ZWA – WW1),

- na rzece górskiej o stopniu trudności do WW3,

- przy stanie morza 3.

b) Planowania i koordynacji działań innych przewodników.


§ 13

1. Młodszy Instruktor jest kompetentnym pomocnikiem Instruktora/Starszego Instruktora podczas zajęć dydaktycznych.


2. Podczas zorganizowanych zajęć dydaktycznych na wodzie może samodzielnie (przy pośrednim nadzorze instruktora) pracować z podgrupą, nie większą niż 6 osad jednoosobowych lub 4 osad dwuosobowych, do poziomu N2 (G2, M2) wg PSKK.


3. Przy nadzorze bezpośrednim Młodszy Instruktor może uczyć techniki pływania do poziomu N3 (G3, M3) wg PSKK


§ 14

Instruktorzy są przygotowani do:

a) Pełnienia funkcji Kierownika Szkolenia oraz wykładowcy podczas szkółek, warsztatów lub innych zajęć kajakowych, które nie wchodzą w system szkoleń instruktorskich.

b) Samodzielnego prowadzenia szkolenia kajakowego w ramach określonego modułu tematycznego w systemie szkoleń instruktorskich.

c) Nauki techniki pływania w Module Technicznym do poziomu N3 (G3, M3) wg PSKK, na akwenie odpowiednim do jego specjalności (niziny, morze, góry).

d) Podczas jednoosobowego prowadzenia zajęć praktycznych na wodzie liczba uczestników w grupie szkolonej nie powinna przekroczyć 6 osad jednoosobowych lub 4 osad dwuosobowych.

e) Kierując zespołem, odpowiedniej liczby instruktorów zgodniez zaleceniem pkt. c), może prowadzić szkolenie grup bez ograniczeń ilościowych.


§ 15

Starsi Instruktorzy są przygotowani do:

a) Pełnienia zadań przypisanych Instruktorowi.

b) Pełnienia funkcji Kierownika Szkolenia oraz wykładowcy podczas kursów i sympozjów doskonalących oraz kursów na uzyskiwanie wszelkich uprawnień.

c) Budowania oraz opiniowania programów szkoleń z zakresu kajakarstwa turystycznego.

d) Nauki techniki pływania w Module Technicznym N4 (G4, M4).



Rozdział IV Prawa i obowiązki Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej


§ 16

Statusy i wynikające z nich uprawnienia i obowiązki wymienione poniżej podlegają ograniczeniom wynikającym z przepisów, ustaw i rozporządzeń organów administracji państwowej


§ 17

Każdy Instruktor Turystyki i Rekreacji Kajakowej ma prawo do:

1. Udziału w tworzeniu regulaminów obowiązujących w kajakarstwie turystycznym poprzez składanie propozycji oraz zabieranie głosu podczas narad i konferencji.

2. Organizowania się w grupy tematyczne przygotowujące projekty określonych uregulowań.

3. Dostępu do informacji o działalności Zespołu.

4. Brania czynnego udziału we wszystkich formach działalności Zespołu.

5. Posługiwania się pieczątką oraz noszenia odpowiednich emblematów.

6. Wynagradzania za pracę przy organizowaniu i prowadzeniu imprez – zgodnie z odpowiednimi przepisami.

7. Prowadzenia własnej książeczki Turystycznych Odznak Kajakowych bez konieczności poświadczania jej na trasie oraz potwierdzania innym kajakarzom pokonania trasy spływu.

8. Uczestniczenia we wszystkich szkoleniach, seminariach, naradach, organizowanych przez Zespół.


§ 18

Instruktor Turystyki i Rekreacji Kajakowej ma obowiązek:

1. Upowszechniać dobre praktyki w kajakarstwie turystycznym i rekreacyjnym.

2. Dbać o wizerunek instruktora.

3. Upowszechniać i przestrzegać zasady bezpieczeństwa podczas spływów i imprez kajakowych.

4. Systematyczne wzbogacać swoje kwalifikacje wodniackie w celu utrzymania swych kwalifikacji na poziomie gwarantującym poprawność realizacji przedsięwzięć przewidzianych dla jego uprawnień.

5. Poświadczać sumiennie innym kajakarzom ich umiejętności lub przebyte trasy.

6. Zgłaszać do Zespołu, w celach profilaktycznych, wszelkie niebezpieczne sytuacje, z którymi zetknął się podczas zajęć na wodzie.

7. Prowadzić ewidencję zrealizowanych zadań oraz ewidencję udziału w imprezach kajakowych, w szkoleniach i naradach kajakowych (portfolio).

8. Do końca każdego roku kalendarzowego uaktualnić dane dotyczące działalności w minionym sezonie kajakowym.

9. Posiadać aktualne zaświadczenie o ukończeniu szkolenia z Pierwszej Pomocy. Zaświadczenie o ukończeniu kursu Pierwszej Pomocy zachowuje ważność przez 3 lata.

10. Przestrzegać postanowień niniejszego dokumentu.


§ 19

1. Zespół prowadzi ewidencję przyznanych uprawnień, w której jest uwidaczniana również bieżąca aktywność Instruktora Turystyki i Rekreacji Kajakowej poprzez nadanie statusu „AKYWNY” lub „NIEAKTYWNY”.


2. Ewidencja działalności jest aktualizowana na podstawie danych dostarczonych przez instruktorów. Dostarczone dane mogą być weryfikowane na postawie informacji uzyskanych od organizatorów szkoleń, kursów oraz organizatorów spływów i imprez kajakowych.


3. Zespół corocznie dokonuje oceny aktywności Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej. Instruktor Turystyki i Rekreacji otrzymuje status „Nieaktywny”, jeśli:

a) Nie zaprezentował żadnej działalności wskazanej w § 1 pkt.2, przez co najmniej 2 lata.

b) Nie wziął udziału w szkoleniu doskonalącym koordynowanym przez Zespół, odpowiednio:

- Młodszy Instruktor oraz Młodszy Przewodnik w okresie 3 lat,

- Instruktor, Przewodnik oraz Starszy Instruktor w okresie 2 lat.

c) Nie posiada aktualnego zaświadczenia o ukończeniu szkolenia z Pierwszej Pomocy.


4. Informację o orzeczeniu braku aktywności zainteresowany otrzymuje drogą elektroniczną na wskazany przez niego adres. Od orzeczenia o braku aktywności przysługuje odwołanie do Komisji.


5. Konsekwencją orzeczenia braku aktywności jest zawieszenie uprawnień omówionych w Rozdziale III.


6. Niezależnie od czasu trwania braku aktywności, zainteresowany może wrócić do stanu aktywności poprzez udział w okresowym szkoleniu doskonalącym przewidzianym dla jego stopnia i specjalności oraz uaktualnieniu szkolenia z PP.



Koniec cz. 1
Ciąg dalszy patrz: CZĘŚĆ 2. Zasady Szkolenia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej


Regulamin wchodzi w życie z dniem przyjęcia go przez Zarząd PZKaj. Okres przejściowy, w którym Komisja może odstąpić od niektórych wymagań regulaminu, nie zawartych w dotychczas obowiązującym regulaminie instruktora, trwa przez dwa lata od daty zatwierdzenia przez Zarząd PZKaj.


Warszawa,14.05.2021


powrót na górę


logo
			PZKaj Regulamin Instruktora Turystyki i Rekreacji PZKaj. c.d.
Cz. 2. Zasady Szkolenia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej



Rozdział V. Ogólne zasady szkolenia.


§ 20

1. Szkolenia prowadzone są w określonych rodzajach kajakarstwa – nizinnym, morskim lub górskim.


2. Szkolenia prowadzone są w systemie modułowym.


3. Każdy moduł jest w pełni autonomiczny zarówno w sensie organizacyjnym jak i metodycznym.


§ 21

1. Ogólny nadzór nad szkoleniem Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej stanowi Komisja. Organem wykonawczym Komisji jest Zespół, który swoje zadania spełnia poprzez merytoryczny nadzór nad realizacją szkolenia, planowanie i koordynację przedsięwzięć szkoleniowych oraz bieżący monitoring procesu uzyskiwania i utrzymywania kwalifikacji instruktorskich.


2. Bezpośrednim realizatorem szkolenia w zakresie modułu jest Kierownik Szkolenia.


3. Kierownikiem Szkolenia może być osoba o statusie „AKTYWNY” oraz posiadająca co najmniej kwalifikacje:

a) W modułach specjalistycznych (Przewodnickie, Instruktorskie i Ratownicze) oraz w Zaawansowanych Modułach Technicznych - Starszy Instruktor;

b) W Podstawowych Modułach Technicznych, których realizacja związana jest z prowadzeniem szkolenia z techniki pływania – Instruktor;

c) W Podstawowych Modułach Technicznych, których zaliczenie sprowadza się do samej weryfikacji umiejętności wg PSKK – Przewodnik lub Instruktor.


§ 22

1. W przypadku szkoleń, prowadzonych przez inne ośrodki, o charakterze podobnym do określonego modułu szkoleniowego, kwalifikacje absolwentów tych szkoleń mogą być uznane w zakresie całego modułu lub jego części. (np. umiejętności techniczne w odniesieniu do weryfikacji klubowych w zakresie modułów technicznych, tematyka nawigacji w kajakarstwie morskim w odniesieniu do żeglarzy, metodyka szkolenia w odniesieniu do nauczycieli, wybrane elementy locji kajakowej w odniesieniu do motorowodniaków śródlądowych, itd.)


2. Postanowienie pkt. 1 dotyczy również posiadania przez kandydata określonych kwalifikacji zawodowych (np. Pierwsza Pomoc Przedmedyczna w odniesieniu do pielęgniarek i lekarzy, itp) oraz zaliczenia określonego tematu w innym module (np. zaliczenie bloku zajęć n.t. Podstaw metodyki szkolenia w Zaawansowanym Nizinnym Module Instruktorskim może być uznane także w Zaawansowanym Górskim Module Instruktorskim).


3. Uznanie szkolenia, o którym mowa w pkt. 1 i 2, nie jest obligatoryjna. Każdy przypadek musi być rozpatrywany indywidualnie.


4. Decyzję o zwolnieniu kandydata z zaliczania całego modułu podejmuje Zespół.


5. Decyzję z zwolnieniu z zaliczenia niektórych zagadnień, wchodzących w skład modułu, podejmuje Kierownik Szkolenia.



Rozdział VI. Zespół ds szkolenia


§ 23

1. Zespół tworzony jest spośród kandydatów zgłaszanych przez aktywne środowiska kajakowe w Polsce.


2. Członkiem Zespołu może być tylko Instruktor Turystyki i Rekreacji Kajakowej o kwalifikacjach Starszego Instruktora.


3. Multilateralny Zespół formalnie powoływany jest przez Przewodniczącego Komisji Kajakarstwa dla Wszystkich Polskiego Związku Kajakowego.



§ 24

1. W skład standardowego Zespołu wchodzi trzech członków stałych.


2. Stali członkowie Zespołu wyłaniani są zgodnie z zasadą, aby reprezentowane były różne środowiska kajakowe i zapewnione potrzeby kluczowych obszarów kajakarstwa turystycznego w Polsce


3. Skład Zespołu uzupełniają członkowie doraźni, których powołuje się podczas rozpatrywania specjalistycznych zagadnień związanych z reprezentowanym przez nich rodzajem kajakarstwa lub szczególnych form działania.


4. Skład Zespołu może być rozszerzony w przypadku pojawienia się okoliczności wymagających specjalistycznego spojrzenia na ukierunkowane problemy szkolenia np. kajakarstwo dzieci i młodzieży, kajakarstwo niepełnosprawnych, orzekanie o kompetencjach kandydatów na instruktorów, centralne egzaminy kwalifikacyjne, itp.


5. Pracom Zespołu przewodniczy jeden z członków stałych, który jest jednocześnie członkiem Komisji. Przewodniczenie ma charakter formalny sprowadzający się do bieżącej organizacji prac Zespołu.


6. Wiążące decyzje Zespołu podejmowane są w głosowaniu jawnym, zwykłą większością głosów. Głosowanie może być prowadzone drogą elektroniczną. W głosowaniu biorą udział członkowie stali oraz członkowie doraźni w liczbie i składzie odpowiednim do rozważanego zagadnienia - jednak nie mniej niż trzy osoby.


7. Od decyzji Zespołu zainteresowanym przysługuje odwołanie do Komisji w okresie miesiąca od daty wysłania pocztą elektroniczną kontrowersyjnej decyzji.


§ 25

Do zadań Zespołu należy:

a) Opracowywanie oraz uaktualnianie programów w obowiązujących modułach szkoleniowych.

b) Certyfikowanie szkoleń w poszczególnych modułach oraz autoryzowanie tych przedsięwzięć, które spełniają wymogi niniejszej instrukcji.

c) Bieżący nadzór nad jakością systemu szkolenia instruktorów.

d) Bieżące ewidencjonowanie działalności instruktorów oraz okresowe orzekanie o ich aktualnej aktywności.

e) Aranżowanie centralnych szkoleń oraz egzaminów kwalifikacyjnych.

f) Orzekanie o kompetencjach kandydatów na instruktorów na podstawie dokumentacji dostarczanej przez zainteresowanych oraz przez Kierowników Szkoleń.

g) Potwierdzanie kwalifikacji kandydatów na instruktorów poprzez wystawianie ewidencjonowanych legitymacji.

h) Prowadzenie oraz publikowanie, w celach profilaktycznych, rejestru wydarzeń niebezpiecznych podczas zajęć na wodzie zgłaszanych do Zespołu przez instruktorów.

i) Przygotowywanie projektów dokumentów dotyczących funkcjonowania systemu szkoleń.



§ 26

1. Nadzór nad jakością systemu szkolenia, o którym mowa w § 25 pkt. c), realizowany jest poprzez kontrolę dokumentacji szkoleniowej, wyrywkowe kontrole realizacji szkolenia oraz ocenę efektów szkolenia (ewaluacja, egzamin).


2. Działając w ramach nadzoru Zespół może delegować, upoważnionych przez siebie, instruktorów do wykonania czynności kontrolnych.



Rozdział VII. Organizacja szkolenia


§ 27

1. Organizatorem szkolenia może być każda osoba fizyczna lub prawna, która może zapewnić obsługę logistyczną i finansową szkolenia zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.


2. Zaleca się, aby informacja o terminach planowanych szkoleń, ich kosztach i tematyce oraz świadczeniach udostępnianych uczestnikom w ramach opłaty, została dostarczona do Zespołu, z co najmniej kwartalnym wyprzedzeniem, w celu rozpowszechnienia informacji o organizowanych modułach.



§ 28

1. W zajęciach programowych dla uczestników szkoleń, obok kadry szkolącej oraz osób odbywających praktykę, mogą brać udział osoby, zwane dalej osobami towarzyszącymi, które tematykę modułu już zaliczyły.


2. Udział osób towarzyszących w zajęciach nie może zakłócać przebiegu szkolenia. Ich uczestnictwo musi być każdorazowo uzgodnione z Kierownikiem Szkolenia, a zadania, realizowane na zasadzie wolontariatu, powinny wynikać z potrzeb szkoleniowych.



§ 29

1. Bezpośrednim realizatorem modułu szkoleniowego jest Kierownik Szkolenia.


2. Do zadań Kierownika Szkolenia należy:.

a) Uzgodnienie z Organizatorem szkolenia zasad współpracy podczas realizacji modułu, szczególnie w zakresie logistyki i obsługi finansowej.

b) Przygotowanie godzinowego Planu Szkolenia uwzględniającego wszystkie zagadnienia zawarte w programie modułu oraz sposoby ich realizacji.

c) Plan Szkolenia musi być przesłany do Zespołu, z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem przed datą realizacji modułu, pod rygorem braku zaakceptowania przeprowadzonego szkolenia.

d) Realizacja programu zgodnie z godzinowym Planem Szkolenia.

e) Zapewnienie niezbędnych materiałów oraz sprzętu do realizacji zajęć.

f) Przygotowanie oraz przeprowadzenie zaliczenia modułu.

g) Po przeprowadzonym szkoleniu dostarczenie uczestnikom ankiet ewaluacyjnych w celu dokonania przez nich oceny celowości i zakresu szkolenia. Ocena szkolenia winna być dostarczona do Zespołu łącznie z wynikami zaliczenia.

h) Dostarczenie absolwentom zaświadczeń o zaliczeniu modułu wg własnego projektu graficznego, na którym obok logo PZKaj powinno być logo Organizatora. To ostatnie dotyczy również wszystkich materiałów wydawanych uczestnikom.

i) Z uwagi na to, że logo PZKaj jest zastrzeżonym znakiem towarowym, projekt zaświadczenia powinien uzyskać akceptację Zespołu, przed wydaniem certyfikatów uczestnikom szkolenia.

j) Przesłanie do Zespołu wyników zaliczenia modułu, z wymaganymi załącznikami, w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc po zrealizowaniu modułu, pod rygorem braku zaakceptowania wyników szkolenia.

k) Na wykazie absolwentów, przesłanym do Zespołu, należy wykazać tylko osoby, którym wydano certyfikaty ukończenia modułu.



§ 30

1. Godzinowy Plan Szkolenia musi zawierać:

a) Zestawienie realizowanych tematów.

b) Nazwiska i kwalifikacje prowadzących zajęcia.


2. Zaleca się, aby przynajmniej połowa zajęć podczas modułu była realizowana metodami aktywizującymi (np. pokaz, wykład interaktywny, odgrywanie ról, gry szkoleniowe, ćwiczenia, itp.).



§ 31

1. Moduł szkoleniowy zaliczany jest przez Kierownika Szkolenia.


2. Zaliczenie modułu może uzyskać tylko osoba, która brała udział w zajęciach programowych.


3. Warunek określony w pkt.2 nie dotyczy modułów technicznych oraz zwolnień, o których mowa w §22, gdzie możliwe jest zaliczenie bez konieczności udziału w szkoleniu.


4. Kierownik Szkolenia, decydując o metodzie zaliczenia (egzaminu) poszczególnych zagadnień wchodzących w skład modułu, musi uwzględnić konieczność sformułowania końcowej, jednoznacznej oceny kandydata w zakresie jego wiedzy, umiejętności praktycznych i kognitywnych oraz kompetencji społecznych.


5. W modułach, w których występują elementy realizowane drogą samokształcenia, zaliczenie musi obejmować sprawdzenie stopnia ich przyswojenia. Efekt tego sprawdzianu winien być odnotowany w sprawozdaniu końcowym, przesłanym do Zespołu przez Kierownika Szkolenia po zrealizowanym module.


6. Wyniki zaliczenia modułu powinny w sposób jednoznaczny określać fakt czy kursant zaliczył moduł, czy zaliczył z uwagami (jeśli tak to z jakimi).


7. Kursant powinien być poinformowany o ewentualnych brakach i konieczności uzupełnień określonych zagadnień.


8. Dodatkowe zaliczenia, wynikające z konieczności uzupełnienia zagadnień, o których mowa pkt 7, prowadzi Kierownik Szkolenia w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy po module. O wyniku dodatkowych zaliczeń informuje Zespół przesyłając aneks do złożonego sprawozdania.



Rozdział VIII. Moduły szkoleniowe


§ 32

1. Moduł szkoleniowy jest elementem procesu szkolenia kajakowego, wyróżnionym spośród innych, poprzez swoją spójność tematyczną.


2. W procesie szkolenia występują dwa rodzaje modułów tematycznych:

a) Moduły specjalistyczne obejmujące tematykę z określonego obszaru funkcjonowania instruktora lub przewodnika.

b) Moduły techniczne dotyczące indywidualnych umiejętności kajakowych oraz doświadczenia wodniackiego.


3. Ćwiczenia na wodzie, w ramach modułów specjalistycznych tam, gdzie nie jest to wymagane tematem zajęć, powinny odbywać się z wykorzystaniem kajaków jednoosobowych.


4. Kolejność zaliczania modułów nie jest dowolna. Przed przystąpieniem do udziału w module specjalistycznym Kandydat powinien zaliczyć moduł techniczny odpowiedni dla określonej kwalifikacji i specjalności.


5. Rekomenduje się, aby w procesie uzyskiwania kwalifikacji, moduły ratownicze były realizowane jako ostatnie.


6. Na moduł składa się kilka jednostek dydaktycznych oraz tematyka przyswajana drogą samokształcenia. Zadania samokształceniowe określa Kierownik Szkolenia. O ich zakresie powinni być poinformowani uczestnicy szkolenia z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem przed datą realizacji modułu.


7. Programy modułów powinny być okresowo analizowane i w miarę potrzeby dostosowywane do aktualnych potrzeb.



§ 33

Moduły specjalistyczne mieszczą w sobie:

1. "WMP" - Wyodrębniony moduł przewodnicki – wspólny dla wszystkich rodzajów kajakarstwa.

2. "PMP" - Podstawowy moduł przewodnicki – wspólny dla wszystkich rodzajów kajakarstwa.

3. "PMI" - Podstawowy moduł instruktorski – wspólny dla wszystkich rodzajów kajakarstwa.

4. "PMR" - Podstawowy moduł ratownictwa kajakowego – wspólny dla wszystkich rodzajów kajakarstwa.

5. "ZMP_N" - Zaawansowany moduł przewodnicki – kajakarstwo nizinne.

6. "ZMP_G" - Zaawansowany moduł przewodnicki – kajakarstwo górskie.

7. "ZMP_M" - Zaawansowany moduł przewodnicki – kajakarstwo morskie.

8. "ZMI_N" - Zaawansowany moduł instruktorski – kajakarstwo nizinne.

9. "ZMI_G" - Zaawansowany moduł instruktorski – kajakarstwo górskie.

10. "ZMI_M" - Zaawansowany moduł instruktorski – kajakarstwo morskie.

11. "ZMR_N" - Zaawansowany moduł nizinnego ratownictwa kajakowego.

12. "ZMR_G" -Zaawansowany moduł górskiego ratownictwa kajakowego.

13. "ZMR_M" - Zaawansowany moduł morskiego ratownictwa kajakowego.

14. "EMI" - Ekspercki moduł instruktorski.



§ 34

Treści modułów technicznych wynikają z aktualnie obowiązującej wersji Tabel PSKK oraz na pierwszym poziomie kwalifikacji, z dodatkowych wymogów związanych z doświadczeniem wodniackim. Moduły techniczne wyodrębniają rodzaje kajakarstwa, i tak:

1. "WMT" - Wyodrębniony moduł techniczny - PSKK poziom N2.

2. "PMT_N" - Podstawowy techniczny moduł nizinny – doświadczenie + PSKK poziom N3.

3. "PMT_G" - Podstawowy techniczny moduł górski - doświadczenie + PSKK poziom G3.

4. "PMT_M" - Podstawowy techniczny moduł morski - doświadczenie + PSKK poziom M3.

5. "ZMT_N" - Zaawansowany techniczny moduł nizinny - PSKK poziom N4.

6. "ZMT_G" - Zaawansowany techniczny moduł górski - PSKK poziom G4.

7. "ZMT_M" - Zaawansowany techniczny moduł morski - PSKK poziom M4.



§ 35

Zestawienie modułów - specjalistycznych oraz technicznych - niezbędnych do uzyskania określonej kwalifikacji, zawierają poniższe tabele.


Tabela 1. Moduły specjalistyczne.

(Moduły na poziomie zaawansowanym dotyczą odpowiedniego rodzaju kajakarstwa).

Kwalifikacja/Moduł "WMP" "PMP" "ZMP" "PMI" "ZMI" "EMI" "PMR" "ZMR"
Animator X
Młodszy Przewodnik X X
Przewodnik X X X X
Młodszy Instruktor X X
Instruktor X X X X X
Starszy Instruktor X X X X X X


Tabela 2. Moduły techniczne.

(Moduły na poziomie podstawowym oraz zaawansowanym dotyczą odpowiedniego rodzaju kajakarstwa).

Kwalifikacja/Moduł "WMT" "PMT" "ZMT"
Animator X
Młodszy Przewodnik X
Przewodnik X X
Młodszy Instruktor X
Instruktor X X
Starszy Instruktor X X


Rozdział IX. Nadawanie kwalifikacji


§ 36

1. Absolwent, po zaliczeniu wszystkich wymaganych dla danej kwalifikacji modułów, przesyła do Zespołu wniosek o nadanie kwalifikacji, z podaniem:

a) imię, nazwisko,

b) nazwy zaliczonych modułów,

c) miejsce i czas realizacji modułów,

d) imię, nazwisko Kierowników Szkoleń.


2. W procesie nadawania kwalifikacji, zaświadczenie o zaliczeniu modułu, zachowuje ważność przez trzy lata. Po upływie tego czasu moduł musi być zaliczony powtórnie.


§ 37

1. Przesłanką do nadania określonej kwalifikacji jest zaliczenie wszystkich modułów wskazanych w § 35.


2. Nadawanie kwalifikacji na poziomie pierwszym sprowadza się do zweryfikowania, dostarczonych przez Kandydata, dokumentów potwierdzających zaliczenie wymaganych modułów. W uzasadnionych przypadkach Zespół ma prawo dodatkowego zweryfikowania poziomu kompetencji kandydata.


3. W stosunku do kwalifikacji na poziomie drugim i trzecim, niezależnie od wymogu zawartego w pkt 1, są stosowane dodatkowe kryteria kwalifikacyjne.


4. Dodatkowe kryteria, o których mowa w pkt.3, dla drugiego poziomu kwalifikacji, obejmują weryfikację wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych podczas rzeczywistych działań w środowisku kajakowym kandydata, w okresie zawartym od chwili uzyskania kwalifikacji na pierwszym poziomie do momentu złożenia wniosku o nadanie kwalifikacji na drugim poziomie, przy czym:

a) Obserwatora tych działań wyznacza Zespół spośród Instruktorów i Starszych Instruktorów nie związanych z procesem szkolenia w realizowanych przez kursanta modułach.

b) Sprawozdanie Obserwatora, z oceną pozytywną, jest wymagane w momencie nadawania kwalifikacji.


5. Dla trzeciego poziomu kwalifikacji wymagane jest wykonanie zadania określonego przez Zespół i jego obrona przed zgromadzeniem Starszych Instruktorów (minimum 5 osób). O wyniku decyduje grono obecnych na obronie Starszych Instruktorów. Decyzja zapada w głosowaniu jawnym, zwykłą większością głosów.



§ 38

Każdą kwalifikację można uzyskać bezpośrednio, bez konieczności zdobywania kwalifikacji poprzedzających, pod warunkiem zaliczenia wszystkich wymaganych dla niej modułów..


Rozdział X. Koszty szkolenia


§ 39

Koszty szkolenia oraz koszty wykonania dokumentów potwierdzających uzyskane kwalifikacje pokrywa uczestnik szkolenia.


§ 40

1. Kalkulację kosztów szkolenia wykonuje Kierownik Szkolenia w porozumieniu z Organizatorem szkolenia.


2. W kalkulacji kosztów Modułu Specjalistycznego winna być zawarta opłata akredytacyjna, z przeznaczeniem na cele operacyjne Zespołu. Opłata ta, w wysokości 20 zł/osoba, odprowadzana jest od każdego uczestnika, któremu wydano certyfikat potwierdzający ukończenie modułu.


3. W kalkulacji kosztów Modułu Technicznego nie uwzględnia się opłaty akredytacyjnej, o której mowa w pkt. 2.


4. Dowód wpłaty kwoty, o której mowa w pkt.2, powinien być dołączony do sprawozdania końcowego, przesyłanego do Zespołu przez Kierownika Szkolenia, po zrealizowanym module specjalistycznym.


Rozdział XI. Postanowienia końcowe.


§ 41

W stosunku do osób, które posiadają już stopnie instruktorskie (lub pokrewne) uzyskane w organizacjach kajakowych, a wyrażą chęć adaptacji posiadanych uprawnień do aktualnego systemu, decyzję o poziomie i rodzaju kompetencji podejmuje każdorazowo Zespół bazując na bieżącej aktywności chętnego.


§ 42

W stosunku do Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej, którzy rażąco naruszają zasady współżycia społecznego, łamią prawo państwowe lub naruszają obowiązujące przepisy oraz nie przestrzegają zasad bezpieczeństwa na wodzie, a w szczególności:

• prowadzą zajęcia na wodzie będąc pod wpływem alkoholu lub innych środków psychoaktywnych,

• tolerują udział osób nietrzeźwych, pod wpływem narkotyków lub środków odurzających podczas zajęć na wodzie,

znajdują zastosowanie postanowienia Regulaminu Dyscyplinarnego PZKaj.


§ 43

Zasady wchodzą w życie z dniem przyjęcia ich przez Zarząd PZKaj. Okres przejściowy, w którym Zespół może odstąpić od niektórych wymagań regulaminu, ograniczających płynne wdrożenie wskazanych uregulowań, trwa przez dwa lata od daty przyjęcia.

§ 44

Tracą moc obowiązującą zasady zawarte w regulaminie pt. "Kwalifikacje i Zasady Szkolenia Instruktorów Turystyki i Rekreacji Kajakowej" z dn. 02.04.2019

Warszawa 14.05.2021


powrót na górę

logo PZKaj RAMOWE PROGRAMY MODUŁÓW W SIMS


Zatwierdzone przez Zarząd PZKaj w dn. 14 maja 2021 r.


Programy Modułów Technicznych

(pobierz plik w formacie pdf)


Programy Modułów Przewodnickich

(pobierz plik w formacie pdf)


Programy Modułów Instruktorskich

(pobierz plik w formacie pdf)


Programy Modułów Ratownictwa Kajakowego

(pobierz plik w formacie pdf)



powrót na górę

AKTY PRAWNE ZWIĄZANE Z UPRAWIANIEM TURYSTYKI I REKREACJI KAJAKOWEJ. Stan prawny na dzień 15.07.2014 r.

Wyboru dokonała i komentarzem opatrzyła Natalia Chamerska.


Ustawa z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne


W ustawie (Art. 34) zostało stwierdzone, że: "...każdemu przysługuje prawo do powszechnego korzystania ze śródlądowych powierzchniowych wód publicznych, morskich wód wewnętrznych wraz z wodami Zatoki Gdańskiej i z wód morza terytorialnego..." , chyba że przepisy mówią inaczej (ustawa ta nie dotyczy ograniczeń związanych np. z całkowitym lub częściowym zakazem wstępu do rezerwatów przyrody i związanym z tym zakazem spływu kajakowego). Ponadto ustawa reguluje m.in. prawo własności wód (w tym terenów przybrzeżnych), dookreśla warunki korzystania z tych terenów oraz z urządzeń wodnych (np. śluzy, pochylnie, pomosty, przystanie), przedstawia zasady określania linii brzegowych i ochrony wód.


Ustawa z 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej


Ustawa odnosi się do kwestii związanych z uprawianiem żeglugi na wodach śródlądowych, przedstawia klasyfikację dróg wodnych, warunki poruszania się po szlakach wodnych, a także zasady bezpiecznej żeglugi.


Zarządzenie porządkowe Nr 14 Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni z 17 lipca 2013 r. w sprawie warunków uprawiania żeglugi na wodach morskich w celach rekreacyjno-sportowych.


Rozporządzenie ważne w zakresie kajakarstwa morskiego. Określone są w nim zasady dotyczące m.in., kiedy dozwolone jest uprawianie żeglugi na wodach portowych i torach wodnych czy też gdzie należy wodować i wpływać jednostkami pływającymi. Zakazuje się w nim prowadzenia jednostek pływających będąc pod wpływem alkoholu lub środków odurzających oraz pływania niesprawną i nie wyposażoną odpowiednio jednostką. Ponadto zarządzenie zobowiązuje osoby uprawiające żeglugę do rozpoczęcia żeglugi na własną odpowiedzialność po uprzednim zapoznaniu się z aktualnymi warunkami pogodowymi.


Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych


Ustawa odnosi się przede wszystkim do ratownictwa wodnego (podmioty uprawnione, nadzór). Ustanawia ona również zakaz prowadzenia w ruchu wodnym statku lub innego obiektu pływającego osobie w stanie po spożyciu alkoholu lub środków odurzających (Art. 7).


Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach


W ustawie umieszczone zostały warunki korzystania z terenów leśnych. Podaje ona, jakie typy lasów obejmowane są ochroną oraz jakie zasady obowiązują przy udostępnianiu lub zakazywaniu wstępu do lasów. Istotne są regulacje prawne dotyczące biwakowania w terenach zalesionych m.in. zakaz śmiecenia, biwakowania poza terenem wyznaczonym przez właściciela lasu lub nadleśniczego, hałasowania (za wyjątkiem konieczności wszczęcia alarmu), płoszenia zwierząt czy też używania otwartego ognia w odległości mniejszej niż 100 m od lasu. Nie przestrzeganie tych zasad może zakończyć się nałożeniem mandatu.


Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody


W ustawie omówione zostały m.in. formy ochrony przyrody (rezerwaty przyrody, parki krajobrazowe, pomniki przyrody, itp.) wraz z warunkami ich udostępniania i korzystania. Ustawa reguluje również zasady ochrony gatunkowej przyrody żywej i nieożywionej, zakazy dotyczące chwytania zwierząt i niszczenia zieleni pod ochroną gatunkową oraz przedstawia cele i podstawy planów ochrony.


Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 8 listopada 2001 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki krajoznawstwa i turystyki


Rozporządzenie określa formy i cele organizowania krajoznawstwa i turystyki dla dzieci i młodzieży, finansowania takiej działalności oraz przedstawia jakie obowiązki nałożone są na opiekuna i kierownika wycieczki. Na mocy tego rozporządzenia zgodę na organizację wycieczki lub imprezy musi wyrazić dyrektor szkoły i ma on za zadanie wyznaczyć kierownika spośród pracowników pedagogicznych lub spośród osób pełnoletnich z uprawnieniami kierownika wycieczek, instruktora harcerskiego czy też przewodnika turystycznego. Dodatkowo udział w wycieczce osób niepełnoletnich odbywa się po uzyskaniu zgody rodziców lub opiekunów.


Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach


W zakresie kajakarstwa w rozporządzeniu stwierdza się, że kajaki i łodzie, z których korzystają uczestnicy wycieczek należy wyposażyć w sprzęt ratunkowy, natomiast ze sprzętu pływającego powinny korzystać tylko osoby przeszkolone w zakresie jego obsługi i posługiwania się wyposażeniem ratunkowym. Ponadto rozporządzenie określa, w jakich warunkach można korzystać z kajaków i łodzi, a także przedstawia zasady postępowania powypadkowego.


Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (wraz z późniejszą zmianą z 9 grudnia 2009 r.)


Rozporządzenie reguluje m.in. warunki bezpieczeństwa oraz wymagania, jakie należy spełnić, aby zorganizować wypoczynek dla dzieci i młodzieży. Określa ponadto obowiązki kierownika placówki wypoczynkowej oraz kto i na jakich warunkach może zostać wychowawcą w takiej placówce.


Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych


Ustawa przedstawia uregulowania prawne dotyczące świadczenia profesjonalnych usług turystycznych (nie odnosi się ona do turystyki uprawianej amatorsko).


Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie


Ustawa określa zasady uprawiania i organizowania sportu m.in. w klubach, związkach czy placówkach oświatowych, przydzielania stypendiów sportowych czy też bezpieczeństwa w sporcie. Istotnym jest przepis, na którego podstawie można stwierdzić, że kwalifikacje Instruktora Rekreacji Ruchowej w specjalności kajakarstwo, uzyskane przed wejściem ustawy w życie, są ważne, ale na dzień dzisiejszy nie wymagane.


1. Pełna treść ustaw i rozporządzeń:
http://isap.sejm.gov.pl


2. Zarządzenie porządkowe Nr 2 Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni:
http://www.umgdy.gov.pl/?p=1166


powrót na górę

Copyright © instruktorzykajakowi.pl 2013